Τα νεύρα μου, τα χάπια μου κι ένα XP να φύγω.

Για πάρα πολλά χρόνια, η Microsoft κυκλοφορούσε το λογισμικό της (και κυρίως τα Windows και το Office που ενδιαφέρει τον περισσότερο κόσμο) χωρίς καμία ουσιαστική προστασία κλειδώματος. Και όλοι απορούσαμε: "είναι δυνατόν η παγκόσμια ηγέτιδα του software να μη μπορεί να κλειδώσει -έστω υποτυπωδώς- την ίδια της την πνευματική ιδιοκτησία;". Μετά από ολόκληρες γενιές επιτυχημένων λειτουργικών συστημάτων, μόλις το 2001 η Microsoft αποφάσισε πως είχε έρθει ο καιρός να κάνει ένα καλά μελετημένο βήμα, ξεκινώντας με την υποχρεωτική "ενεργοποίηση" των Windows XP.

Αφού όμως, όπως συνηθίζουμε να λέμε συχνά στην πληροφορική, "ό,τι κλειδώνει, ξεκλειδώνει", και μιας και το ίδιο της το κλείδωμα απέτυχε πολύ σύντομα να αποδώσει καρπούς, ακολούθησε μιαν άλλη προσέγγιση. Πλέον ο χρήστης του παράνομου λογισμικού δεν αντιμετωπιζόταν ως θύτης αλλά ως θύμα. Έτσι τα Windows άρχισαν να ενημερώνουν ξαφνικά τους χρήστες ότι... έπεσαν θύματα απάτης και πως μπορούσαν να επικοινωνήσουν με τη Microsoft για αναφέρουν τον προμηθευτή του παράνομου αυτού λογισμικού. Η Microsoft πόνταρε πολλά σε αυτή την προσέγγιση: αφενός απευθυνόταν με συμπαθητικό τρόπο προς τους χρήστες, αναγνωρίζοντας πως δεν φταίνε. Αφετέρου δημιουργούσε ένα τρομοκρατικό κλίμα στους προμηθευτές συστημάτων, εξαναγκάζοντάς τους έμμεσα να μην ρισκάρουν την εγκατάσταση παράνομου λειτουργικού, κινδυνεύοντας να αναφερθούν γι' αυτό από κάποιον χρήστη ανά πάσα στιγμή. Ταυτόχρονα η τακτική αυτή ενδυναμώθηκε και με δύο ακόμη στοιχεία: η Microsoft μείωσε κατά πολύ τις τιμές της προς τους προμηθευτές πουλώντας τους μαζικά κλειδιά (τα λεγόμενα Microsoft Action Packs) ενθαρρύνοντάς τους έτσι να εγκαθιστούν νόμιμο και φθηνό λειτουργικό. Παράλληλα, τα Windows δεν κλείδωναν πλέον οπότε και οι χρήστες δεν εκνευρίζονταν άμεσα. Αντιθέτως, το μόνο μειονέκτημα ήταν ότι τα μη νόμιμα Windows θα ήταν καταδικασμένα σε στασιμότητα: χωρίς πολλές αναβαθμίσεις, χωρίς υποστήριξη, χωρίς φρέσκο λογισμικό από τη μαμά Microsoft. Αυτός κι αν είναι καλός λόγος για να τα αγοράσεις, όταν μιλάμε για τα Windows - το λειτουργικό που είναι εξ' ολοκλήρου χτισμένο στην έννοια της "αναβάθμισης".

Καθώς λοιπόν το ταγκό χρειάζεται πάντοτε δύο, η Microsoft φαίνεται πως υπολόγισε χωρίς τον ξενοδόχο. Και αυτή της η ενέργεια έπεσε στο κενό, καθώς η πρώτη της απόπειρα να κλειδώσει τις αναβαθμίσεις των XP παρακάμφθηκε μέσα σε λιγότερες από 24 ώρες από την επίσημη πρώτη της. Το θέμα των κλειδωμάτων άρχισε από τότε να πέφτει και πάλι σε δεύτερη μοίρα, καθώς όλη η προσοχή της εταιρίας ήταν στραμμένη στο επερχόμενο λειτουργικό της σύστημα, τα Windows Vista, η κυκλοφορία των οποίων αναβαλλόταν επανειλημμένα.

Τα Windows Vista θα κάνουν τελικώς την πολυαναμενόμενη εμφάνισή τους στις αρχές του 2007. Εμφάνιση όμως που δεν τυγχάνει ιδιαίτερης αποδοχής από την αγορά μέχρι και σήμερα, παρά το γεγονός πως η Microsoft κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να τα επιβάλλει στην αγορά. Μόλις έξι μήνες μετά την κυκλοφορία τους, ο CEO της Acer κάνει τη δήλωση ότι "η βιομηχανία της πληροφορικής απογοητεύτηκε από τα Windows Vista", κλονίζοντας έτσι τα νεύρα της μαμάς Microsoft. Ταυτόχρονα, κολοσσοί της βιομηχανίας όπως η DELL, επανέφεραν την επιλογή για προεγκατάσταση Windows XP στην αγορά νέων συστημάτων μετά από παράπονα πελατών τους για τα Windows Vista.

Γιατί όμως το νέο λειτουργικό της Microsoft θεωρείται τόσο αποτυχημένο;
  • H Microsoft πάντοτε ζητούσε παράλογα χρήματα για τα λειτουργικά της. Είναι όμως η πρώτη φορά στην ιστορία που ζητάει τόσο παράλογα χρήματα. Με την έκδοση Ultimate, που άλλωστε είναι αυτή που όλοι θέλουν, να κοστίζει 600 ευρώ μέχρι πρότινος (160 ευρώ προσφάτως), μάλλον το έχουν χάσει εκεί στο Redmond.
  • Πρόκειται για μία αναβάθμιση που δεν προσφέρει απολύτως κανένα ιδιαίτερο νέο χαρακτηριστικό. Με εξαίρεση ίσως το DirectX 10, την μηχανή γραφικών της Microsoft που αξιοποιείται κυρίως στα παιχνίδια. Όμως δείτε: το DX10 απαιτεί και ανάλογες νέες κάρτες γραφικών που να το υποστηρίζουν, οι τίτλοι παιχνιδιών που το υποστηρίζουν επαρκώς είναι ακόμα ελάχιστοι ενώ η ίδια η Microsoft ανακοίνωσε πως το DX10 θα αντικατασταθεί από το DX10.1 το οποίο είναι ασύμβατο με τις υπάρχουσες κάρτες γραφικών που ενσωματώνουν το DX9 και το DX10. Άρα, ξοδεύουμε για αναβάθμιση του λειτουργικού, για αναβάθμιση καρτών γραφικών, για αναβάθμιση παιχνιδιών μέχρι να έρθει η Microsoft σε λίγους μήνες για να μας πει ότι πρέπει να τα ξαναπληρώσουμε όλα από την αρχή; Παράλογο; Δεν απαντάει.
  • Αν τα Windows XP ήταν απαιτητικά σε hardware όταν κυκλοφόρησαν, τα Windows Vista είναι παράλογα απαιτητικά για τις δυνατότητες που προσφέρουν. Και αν αποφασίσετε να κάνετε μια τέτοια αναβάθμιση, ετοιμαστείτε να βάλετε βαθιά το χέρι στην τσέπη για να αλλάξετε τον υπόλοιπο υπολογιστή σας με την ευκαιρία.
Αν αυτά δεν σας αρκούν, μπορείτε να διαβάσετε ακόμη περισσότερους λόγους εδώ.

Το κερασάκι στην τούρτα, είναι οι πρόσφατες ενέργειές της που ακολουθούν αυτή την εκνευριστική πολιτική των αναβαθμίσεων. Το Windows Live Messenger (ένα κατά κοινή ομολογία επιτυχημένο προϊόν της Microsoft εδώ και χρόνια που διανέμεται δωρεάν) άρχισε να απαιτεί κι αυτό νόμιμα Windows για την εγκατάστασή του, δίπλα στον Internet Explorer 7, τον Windows Media Player 11 και ένα σωρό άλλα προϊόντα της Microsoft.

Τι σας λένε όλα αυτά;

Εμένα προσωπικά μου λένε ότι τα νεύρα της Microsoft είναι χάλια. Κρόσια. Κουρέλια.

Ο κόσμος άρχισε να καταλαβαίνει ότι η Microsoft ζητάει πολλά και δίνει λίγα, χωρίς να προσέχει καθόλου μα καθόλου την ποιότητα του λογισμικού της, πέρα από το όμορφο περιτύλιγμα που συνήθως το περιβάλλει.

Ο κόσμος αρχίζει να στρέφεται όλο και περισσότερο στο Linux. Και η Microsoft το καταλαβαίνει αυτό. Απλώς προσπαθεί να εξαργυρώσει ό,τι με κόπο έχτισε τόσα χρόνια έτσι ώστε να ελαχιστοποιήσει τις απώλειες όταν έρθει η κρίσιμη ώρα.

Το θέμα είναι να το καταλάβουν το συντομότερο και οι προγραμματιστές, οι τρίτες εταιρίες που παράγουν λογισμικό. Γιατί η αγορά έχει αποδειχτεί αμείλικτη. Άλλωστε υπάρχουν άπειρα ελεύθερα προγράμματα ανοιχτού κώδικα στην αγορά που κάνουν εξίσου καλά ό,τι και τα αντίστοιχα εμπορικά. Και όταν το κύμα του Linux σαρώσει μαζικά τους καταναλωτές, ο κόσμος απλά θα απορρίψει ό,τι δεν δουλεύει σε αυτό. Τόσο απλά, μέσα σε μια νύχτα.

Ψηφιακό νυστέρι

Το σύγχρονο marketing προκρίνει την ελκυστική συσκευασία ως τον σημαντικότερο τρόπο προώθησης ενός προϊόντος. Και αυτό είναι αλήθεια. Κανείς δεν θα ξεχώριζε από το ράφι ενός super market ένα πακέτο κουλουράκια αν η συσκευασία δεν τον... δελέαζε να τα δοκιμάσει, ούτε και ένα καθαριστικό πατώματος εάν η σχεδίαση της συσκευασίας του εξαντλούνταν στην απεικόνιση μιας μαύρης νεκροκεφαλής.

Γιατί λοιπόν η βιομηχανία του lifestyle να διαφέρει ως προς αυτό;

Σκεφτείτε το λίγο. Το τι μουσική ακούμε, το τι ταινίες βλέπουμε, το τι τσιγάρα καπνίζουμε, το τι φαγητό τρώμε, καθορίζεται σε τραγικό βαθμό από την εικόνα του εκάστοτε προϊόντος. Με τη διαφορά πως όταν μιλάμε για μουσική και ταινίες, η συσκευασία δεν εξαντλείται απλώς στις συσκευασίες των προϊόντων αυτών, για τον απλό λόγο πως οι συμμετέχοντες είναι μέρος της συσκευασίας. Και ακόμη χειρότερα, καταλήγουν πολλές φορές να μεταμορφώνονται στο ίδιο το προϊόν. Άλλωστε δεν είναι τυχαία η παροιμιώδης αθυρόστομη φράση του αείμνηστου Γιώργου Ζαμπέτα "από φωνή μ..νί, από μ..νί φωνάρα" που είχε πει για γνωστή τραγουδίστρια στην αρχή της, επιτυχημένης κατά μία έννοια μεταγενέστερα, καριέρας της.

Η εικόνα του προϊόντος είναι το παν. Γι΄αυτό και οι καλλιτέχνες προσέχουν το βάρος τους, προσέχουν το ντύσιμό τους, χτίζουν κοιλιακούς και καταφεύγουν σε κάθε λογής επεμβάσεις προκειμένου να διατηρήσουν αυτή την εικόνα. Η πλαστική χειρουργική και οι σύγχρονες μέθοδοι γυμναστικής και φυσικού τρόπου ζωής όμως δεν είναι πανάκεια. Υπάρχουν περιπτώσεις που είτε απλώς δεν αρκούν είτε άλλοτε είναι πολύ αργές, ανεπιθύμητες ή... κουραστικές.

Στη σύγχρονη βιομηχανία της αγοράς όμως, υπάρχει έτοιμη η λύση εδώ και πολλά χρόνια. Μια λύση που δεν απαιτεί ούτε εξαντλητικές δίαιτες, ούτε κοιλιακούς, ούτε υγιεινή διατροφή, ούτε κολλαγόνα, ούτε botox, ούτε επιθέματα σιλικόνης, ούτε αναισθησίες. Αρκεί ένα ποντίκι, υπομονή και λίγο φαντασία. Αρκεί να έχεις ταλέντο στο Photoshop.

Το Photoshop, το πασίγνωστο πρόγραμμα της Adobe, είναι ο παγκόσμιος ηγέτης στον κόσμο της ψηφιακής επεξεργασίας εικόνας που μετράει αισίως πάνω από 15 χρόνια ζωής. Χρησιμοποιείται από εκατομμύρια επαγγελματίες και μη ανά τον κόσμο, κυρίως στον τομέα διόρθωσης εικόνων και φωτογραφιών. Είτε το έχετε ακουστά είτε όχι, μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως απλά κάνει θαύματα - αν και ο χειρισμός του, σε κάποιες περιπτώσεις, απαιτεί εκτός από την άριστη γνώση του ίδιου του προγράμματος και εξαιρετικό ταλέντο.

Γιατί σας τα λέω όλα αυτά όμως;

Έχω τους λόγους μου.

Στις αρχές Δεκέμβρη πραγματοποιήθηκε μια φωτογράφηση της Δέσποινας Βανδή για το γνωστό περιοδικό Nitro. Δυστυχώς για τη Δέσποινα και το Nitro όμως, φημολογείται πως κάποιος υπάλληλος της εκδοτικής εταιρίας του Nitro, της ΙΜΑΚΟ, διέρρευσε στο internet μια φωτογραφία που, υπό κανονικές συνθήκες, θα έπρεπε να μείνει "εντός των τειχών" της εταιρίας. Η φωτογραφία, κατά τα λεγόμενα πάντα, ήταν η πραγματική φωτογραφία της Βανδή πριν ρετουσαριστεί με το Photoshop.

[κάντε click στις φωτογραφίες
για να τις δείτε σε μεγαλύτερο μέγεθος]



H φωτογραφία αυτή ταξίδευε από mail σε mail για πολλές μέρες, ήδη από τις αρχές Δεκέμβρη, μέχρι να καταλήξει πολύ σύντομα και στο web. Ταυτόχρονα, κυκλοφόρησε και μια φήμη ότι η ΙΜΑΚΟ απέλυσε τρεις υπαλλήλους της από το τμήμα δημιουργικού της εταιρίας, θεωρώντας τους υπεύθυνους για τη διαρροή, γεγονός όμως που διαψεύστηκε από την ίδια την εταιρία κατηγορηματικά. Επίσης κυκλοφόρησαν και πολλές άλλες φήμες, όπως το ότι η πραγματικά "πειραγμένη" φωτογραφία είναι αυτή που κυκλοφόρησε ως "αυθεντική", προφανώς για να πληγεί η εικόνα και το κύρος της Βανδή ή/και του περιοδικού γενικότερα.

Δε μπορώ να ξέρω ποιά ακριβώς είναι η αλήθεια, γι' αυτό και παραδίδω τις φωτογραφίες στην κρίση σας. Η δική μου κρίση είναι πως όντως πρόκειται για πραγματικό γεγονός. Διότι η πολύχρονη επαγγελματική μου ενασχόληση με το Photoshop μου επιτρέπει να γνωρίζω από πρώτο χέρι πως το Photoshop είναι ένα τέλειο εργαλείο στο να διορθώνει ατέλειες - όχι όμως τόσο καλό στο να τις δημιουργεί. Ταυτοχρόνως θεωρώ πως μια γυναίκα στην ηλικία της Βανδή που μόλις έχει γεννήσει το δεύτερο παιδί της (να της ζήσει με την ευκαιρία), είναι απολύτως απίθανο να μοιάζει έστω με αυτό που βλέπω ως εξώφυλλο του Nitro τόσο από πλευράς ηλικίας όσο και από πλευράς φυσιολογίας.

Δε μπορώ να μην πω όμως πως η Βανδή δεν έχει κανέναν λόγο ούτε να κρύψει, ούτε να ρετουσάρει κάτι επάνω της. Όπως λέμε κατά το κοινώς λεγόμενον, "κρατιέται μια χαρά" και πολλές, μα πάρα πολλές, συνομήλικές της έχουν να ζηλέψουν την ομορφιά και το σώμα της. Το πρόβλημα είναι με τη βιομηχανία όμως - η Βανδή απλώς έτυχε να είναι αυτή που εκτέθηκε με το συγκεκριμένο γεγονός. Αυτή τη βιομηχανία που λανσάρει αψεγάδιαστα πρόσωπα, σαρκώδη χείλη, φουσκωτά στήθη και τουρλωτούς γλουτούς προκειμένου να πουλήσει. Αυτή τη βιομηχανία που, στο βωμό του κέρδους, δε διστάζει να κοροϊδεύει απροκάλυπτα μια ολόκληρη κοινωνία. Μια απλώς καταναλωτική κοινωνία.

Κρίμα.

Όχι γιατί πιστεύαμε πως ό,τι βλέπαμε γύρω μας μέχρι σήμερα ήταν αληθινό. Απλώς μας θυμίσατε ότι όντως δεν ήταν.

Για τους δύσπιστους, αθεράπευτα ρομαντικούς, φίλους (ή απλώς για τους φανατικούς υποστηρικτές της Δέσποινας) συγκέντρωσα μερικά πολύ ενδιαφέρονται videos που θα σας δώσουν να καταλάβετε πολύ γρήγορα τι ακριβώς μπορεί να κάνει κάποιος μύστης του Photoshop.

Θα εκπλαγείτε, σας το υπόσχομαι.





Χριστουγεννιάτικη οικολογία

Έτυχε να παρακολουθήσω τις προάλλες στην κρατική τηλεόραση μία νέα και άκρως ενδιαφέρουσα εκπομπή της, κατά τ' άλλα αξιολάτρευτης, Ρίκας Βαγιάνη, η οποία μιλούσε για την οικολογία.

Πολύ χρήσιμο το αντικείμενο της εκπομπής και χειροκροτώ την πρωτοβουλία. Κι εγώ ανακυκλώνω τις μπαταρίες μου, ανακυκλώνω τους τόνους χαρτιού που χρησιμοποιώ κάθε χρόνο και συνηθίζω να βρίζω που δεν έχουμε περισσότερους κάδους για τα υπάρχοντα (αλλά και για νέα) ανακυκλώσιμα υλικά στον Δήμο μου.

Πέρα απ' όλα αυτά όμως, θέλω να σταθώ σε κάτι που άδικα και λανθασμένα αναφέρεται όλο και περισσότερο αυτές τις ημέρες: πως τα ψεύτικα χριστουγεννιάτικα δέντρα είναι οικολογικά, ενώ το να κόβουμε αληθινά, όχι. Αυτό συζητιέται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, τόσο σε κατ' ιδίαν συζητήσεις, όσο και στα μέσα μαζικής επικοινωνίας.

Είναι όμως λάθος. Τελείως λάθος. Μάλιστα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: τα ψεύτικα δέντρα είναι ΜΗ οικολογικά, ενώ τα αληθινά απολύτως οικολογικά. Και θα προσπαθήσω να σας εξηγήσω το γιατί, μιας και τυγχάνει να γνωρίζω το θέμα από πρώτο χέρι και θα ήθελα από την πλευρά μου να αποκαταστήσω αυτή την παρεξήγηση.

Πρώτα απ' όλα ένα ψεύτικο δέντρο είναι κατασκευασμένο από πλαστικό ή γενικότερα από συνθετικά υλικά και βαμμένο με χημικά καρκινογόνα χρώματα. Αυτό το γεγονός από μόνο του, αναιρεί όλη την επιχειρηματολογία: από πότε το πλαστικό έγινε οικολογικό υλικό και δεν το γνωρίζω; Όταν εκατομμύρια τέτοια δέντρα πετιούνται κάθε χρόνο στον πλανήτη (μιας και η ανακύκλωση ογκοδών υλικών αποτελεί ακόμη και σήμερα πρόβλημα παγκοσμίως, θαρρείς και μόνο οι πλαστικές φιάλες είναι το πρόβλημα), αναρωτήθηκε κανείς μετά από πόσα χρόνια θα λιώσουν αυτά τα μη οργανικά απορρίμματα; Αναρωτήθηκε κανείς αν το χημικό χρώμα του πλαστικού διεισδύει στον υδροφόρο ορίζοντα;

Προφανώς ο λόγος που προκρίνονται τα ψεύτικα συνθετικά χριστουγεννιάτικα δέντρα ως περισσότερο οικολογικά από τα αληθινά, είναι το ότι το ψεύτικο δέντρο ξαναστολίζεται και δεν πετιέται κάθε χρόνο μετά τις γιορτές. Ακόμη κι έτσι όμως, παραμένει ένα ευτελές, κατασκευαστικά, είδος το οποίο φθείρεται και δεν έχει μεγάλο χρόνο ζωής. Ας το βάλουμε αυτό όμως στην άκρη. Γιατί ο κόσμος πιστεύει ότι τα αληθινά δέντρα είναι μη οικολογικά; Μήπως γιατί έχει στο μυαλό του τις εικόνες των αμερικάνικων καρτούν και σήριαλ, όπου ο άντρας του σπιτιού πάει στο διπλανό βουνό με το τσεκούρι του, κόβει ένα τεράστιο έλατο το οποίο σέρνει στο αγροτόσπιτό του για να στολιστεί στις γιορτές;

Αναρωτήθηκε κανείς από πού προέρχονται αυτά τα αληθινά δέντρα (έλατα και πεύκα) τα οποία κόβονται κάθε χρόνο και πωλούνται στην αγορά;

Επιτρέψτε μου να σας διαφωτίσω.

Πρώτα απ' όλα η παράνομη υλοτομία απαγορεύεται σε κάθε προηγμένο κράτος, εξ' όσων γνωρίζω. Και καλώς απαγορεύεται, γιατί η κάθε χώρα θέτει έτσι τους δικούς της συγκεκριμένους κανόνες για τον έλεγχο του φυσικού πλούτου της. Ως εκ τούτου, και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, και η υλοτομία των χριστουγεννιάτικων δέντρων είναι πλήρως ελεγχόμενη. Με ποιό τρόπο όμως;

1) Κατ' αρχάς το δασαρχείο απαγορεύει αυστηρώς να κοπούν δέντρα από υπάρχουσες δασικές εκτάσεις. Αυτό σημαίνει πολύ απλά ότι ακόμη και στην περίπτωση που εμένα μου ανήκει ένα κομμάτι στο διπλανό βουνό, δε μπορώ να βγάλω άδεια να κόψω τα δέντρα του.

2) Το δασαρχείο επιτρέπει την φύτευση δενδρυλλίων είτε σε χέρσες ορεινές εκτάσεις, είτε σε ορεινές εκτάσεις ποιοτικά φτωχές (όπως θαμνώδεις εκτάσεις) στις οποίες όμως άνετα θα μπορούσαν να αναπτυχθούν νέα δέντρα τα οποία, σε άλλη περίπτωση, δεν θα φύτευε εκεί ποτέ κανείς.

3) Οι αγρότες που ενδιαφέρονται λοιπόν, βγάζουν άδεια από το δασαρχείο για να φυτέψουν εκεί δενδρύλλια πεύκου ή έλατου. Τα δενδρύλλια αυτά φυτεύονται πολύ πυκνά μεταξύ τους (σε απόσταση ας πούμε 1,5 με 2 μέτρα, τη στιγμή που σε πλήρη ανάπτυξη ένα δέντρο χρειάζεται τουλάχιστον 5 μέτρα ελεύθερα γύρω του). Ο λόγος που συμβαίνει αυτό, είναι γιατί φυτεύονται με σκοπό την υλοτομία και για κανέναν άλλο λόγο, η οποία και γίνεται με συγκεκριμένη ποσόστωση (δείτε παρακάτω).

4) Από την ώρα που θα φυτευτεί ένα δενδρύλλιο μέχρι την ώρα που θα είναι στο κατάλληλο ύψος για να κοπεί και να μπορέσει να πουληθεί στην αγορά, περνούν 5, 10 ή και περισσότερα χρόνια. Αυτό σημαίνει πως για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, τα δέντρα αυτά παράγουν οξυγόνο και ευεργετούν το περιβάλλον επιπρόσθετα. Σκεφθείτε ότι σε άλλη περίπτωση, εάν δεν φυτεύονταν καν δηλαδή από τους αγρότες που εκμεταλλεύονται την περιοχή, στη θέση τους θα βρίσκονταν πέτρες, βράχοι και θάμνοι.

5) Όταν ένα δέντρο φτάσει πλέον στο κατάλληλο ύψος για κοπή, ο αγρότης ειδοποιεί το δασαρχείο. Το δασαρχείο επισκέπτεται την περιοχή και σφραγίζει με μολυβδοσφραγίδα τα δέντρα τα οποία επιτρέπεται να κοπούν. Με μία σημαντική λεπτομέρεια όμως. Σφραγίζονται πρώτον τα δέντρα τα οποία λόγω της πυκνής φύτευσης που ανέφερα προηγούμενα, δεν θα μπορούσαν να αναπτυχθούν περισσότερο και σε κάθε περίπτωση δεν επιτρέπεται να κοπούν δέντρα περισσότερα από ένα συγκεκριμένο ποσοστό. Για παράδειγμα, αν ένα πεύκο φυτεύτηκε στο 1,5 μέτρο από το διπλανό του (γιατί οι εκτάσεις στα βουνά δεν είναι χωράφια για να φυτεύονται όλα στοιχισμένα - ζυγισμένα) θα μαρκαριστεί για κοπή, γιατί σε άλλη περίπτωση δεν θα μεγάλωνε φυσιολογικά όπως τα άλλα, με αποτέλεσμα από εκεί και μετά να βγει στραβό με άμεση συνέπεια να σπάσει και τελικώς να ξεραθεί. Κυρίως όμως, μαρκάρονται για κοπή τόσα δέντρα ίσα με μία συγκεκριμένη ποσόστωση, αναλογικά με τον τύπο της φύτευσης. Για παράδειγμα, αν η συγκεκριμένη έκταση καλύπτεται συνολικά από πεύκα τα οποία χρειάζονται 5 χρόνια για να φτάσουν στο σωστό τους ύψος, επιτρέπεται η κοπή μόνον του 25% των δέντρων της συγκεκριμένης έκτασης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα και η συγκεκριμένη έκταση να μη μένει ποτέ χωρίς δέντρα, αλλά και ο αγρότης να κάνει τη δουλειά του και να ανταμείβεται για τον κόπο του. Το άμεσο αποτέλεσμα όμως είναι ότι έτσι πρασινίζουν τα άγονα βουνά και μένουν συνεχώς πράσινα που, όπως είπαμε, σε άλλη περίπτωση θα ήταν απλώς χέρσες εκτάσεις.

6) Όταν σφραγιστούν τα δέντρα που είναι πλέον νομίμως κατάλληλα για κοπή, επισκέπτονται την περιοχή οι διάφοροι έμποροι που θα τα αγοράσουν. Αυτοί επιλέγουν μεταξύ των μαρκαρισμένων δέντρων αυτά που επιθυμούν να αγοράσουν και τοποθετούν πάνω σε αυτά (πριν ακόμη κοπούν) μία χρωματιστή κορδέλα - διαφορετικού χρώματος για τον κάθε έμπορο. Όταν επιλεγούν όλα, κόβονται και αποστέλλονται στα θερμοκήπια και τα ανθοπωλεία για να καρφωθούν οι ξύλινες βάσεις και να διατεθούν προς πώληση. Φυσικά όταν κόβονται τα δέντρα αυτά, προφανώς ούτε ξεριζώνονται ούτε κόβονται σύρριζα. Κόβονται όμως 2-3 κλαδιά πάνω από τη ρίζα (μέθοδος σταυρού) έτσι ώστε να ξεκινήσουν άμεσα να αναγεννιούνται με τη νέα χρονιά, κρατώντας την παλιά τους ρίζα.

Επομένως τα φυσικά δέντρα και έλατα...
  • Δεν κόβονται ούτε παράνομα, ούτε ανεξέλεγκτα.
  • Φυτεύονται σε ειδικές άγονες εκτάσεις όπου δεν προϋπήρχαν δέντρα.
  • Φυτεύονται ειδικά για τον συγκεκριμένο σκοπό της υλοτομίας με συγκεκριμένο τρόπο.
  • Μέχρι να φτάσουν στο συγκεκριμένο ύψος κοπής μας υπηρετούν προσφέροντάς μας καθαρό και άφθονο οξυγόνο.
  • Όταν φτάσουν στο συγκεκριμένο ύψος κοπής, κόβονται βάσει συγκεκριμένου και μικρού ποσοστού, διατηρώντας το υπόλοιπο δάσος της συγκεκριμένης έκτασης.
  • Όταν κοπούν, διατηρούν την παλιά τους ρίζα και ξεκινούν την αναγέννησή τους.
  • Αφού στολιστούν και πεταχτούν μετά τις γιορτές, ανακυκλώνονται 100% γρήγορα και φυσικά από το περιβάλλον, αφού χωνεύονται πλήρως χωρίς ούτε να ρυπαίνουν ούτε να γεμίζουν με χημικά τον υδροφόρο ορίζοντα.
Και κάτι ακόμη. Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί ένα πλαστικό χριστουγεννιάτικο δέντρο κοστίζει πολλά περισσότερα από ένα αληθινό; Πώς είναι δυνατόν ένα αληθινό πεύκο που θέλει τουλάχιστον 5 χρόνια φροντίδας, πολύ προσωπικό κόπο και χειρονακτική εργασία να κοστίζει 15 ευρώ, όταν τα ψεύτικα κοστίζουν 70 και 100 ευρώ;

Αγοράστε άφοβα αληθινά χριστουγεννιάτικα δέντρα, πεύκα και έλατα. Και να είστε σίγουροι πως με αυτόν τον τρόπο και κάνετε περισσότερο καλό στο περιβάλλον για όλους τους λόγους που προανέφερα, αλλά και στηρίζετε την ελληνική ύπαιθρο που απειλείται με ερήμωση, τους Έλληνες αγρότες που απειλούνται με αφανισμό του εισοδήματός τους.

Σκεφθείτε το λίγο. Ίσως τα κριτήρια όλης αυτής της "χριστουγεννιάτικης οικολογίας" να μην είναι και τόσο αγνά τελικά...

Καλές γιορτές.

"Χαιρέτα μου τον πλάτανο"

Με αφορμή το σχόλιο της nienna στο post "40 + 1 περίεργα για να το παίζετε έξυπνοι", είναι αρκετά ουσιαστικό να δούμε την προέλευση της κοινής φράσης, "χαιρέτα μου τον πλάτανο".

Για την εν λόγω φράση υπάρχουν λοιπόν τρεις ερμηνείες. Διαλέξτε και πάρτε:

1) Την χρησιμοποιούσαν οι ξενιτεμένοι χωρικοί της πατρίδας, όταν θυμούνταν τον πλάτανο του χωριού τους. Έλεγαν λοιπόν στους συμπατριώτες που συναντούσαν στην ξενιτιά "χαιρέτα μου τον πλάτανο" (σαν γυρίσεις στο χωριό). Έτσι επικράτησε η φράση να σημαίνει "δεν θα γίνει ποτέ" (== δεν θα γυρίσω πίσω ποτέ).

2) Λέγεται ότι την 25η Μαρτίου 1821, όταν ο Παλαιών Πατρών Γερμανός έδωσε το σύνθημα της εθνικής εξέγερσης, κρέμασε το λάβαρο της επανάστασης σ' ένα μεγάλο πλάτανο στον περίβολο της μονής Αγίας Λαύρας κάτω από το οποίο περνούσαν οι αγωνιστές για να κοινωνήσουν. Από τότε, όταν κάποιος από αυτούς επισκεπτόταν τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, οι συντροφοί του του παρήγγελναν: "χαιρέτα μας τον πλάτανο", εννοώντας τον δεσπότη.

3) Κατά άλλους λέγεται ότι ο Κατσαντώνης είχε θάψει κάτω από έναν πλάτανο τους θησαυρούς του Αλή Πασά, οι οποίοι κατά την παράδοση δεν βρέθηκαν ποτέ. Ο ήρωας όταν ξεψυχούσε, είπε στους συντρόφους του: "πείτε στη γυναίκα και στον γιο μου να μου χαιρετάν τον πλάτανο". Υπάρχει μάλιστα και το σχετικό δημοτικό τραγούδι που το αναφέρει:
"Σαν πας, πουλί μου, στο Μοριά,
Σαν πας στην Άγια Λαύρα,
Χαιρέτα μου τον πλάτανο,
Κι αυτόν τον Κατσαντώνη,
Πες του να κάτσει φρόνιμα,
Πολύ ταπεινωμένα,
Δεν ειν' ο περσινός καιρός,
Κι ο περσινός ο χρόνος"

Download YouTube videos

Ένα μικρό πρόγραμμα που έγραψα πριν κάποιο καιρό επειδή το ζήτησαν κάποιοι φίλοι, είναι το GetTube. Το GetTube σας επιτρέπει να κάνετε download videos από το YouTube αλλά και από το Google Videos, σώζοντας τα αρχεία σας σε μορφή flash video (FLV) τα οποία μπορείτε να δείτε κανονικά στον υπολογιστή σας.

Όσοι από εσάς νομίζουν ότι αξίζει τον κόπο να του ρίξουν μια ματιά, μπορούν να το κατεβάσουν ελεύθερα από τη διεύθυνση http://city.net.gr/gettube/. Θα χαρώ να μου πείτε τη γνώμη σας!