Αγαλματάκι Καραμανλάκου, η συνέχεια

Του Στάθη (Σκύλου) Παναγιωτόπουλου:

Πρώτα απ' όλα, το σχέδιο του ατσαλάκωτου να στήσει υπερμεγέθη, φασιστικής τεχνοτροπίας αδριάντα του πεθαμένου καραμανλή, φαίνεται ότι θα πάρει το μπούλο, επειδή για να γίνει χρειάζεται έγκριση από το Τοπικό Συμβούλιο Νεοτέρων Μνημείων. Το οποίο, καθώς φαίνεται, θα στείλει το ατσαλάκωτο σχέδιο...στον κουβά, και πολύ καλά θα κάνει. 
Σε προηγούμενη δημοσίευση εξέθετα τις αντιρρήσεις που έχω για την "προσωπικότητα" και κατά συνέπεια για την ηρωοοποίηση του πεθαμένου. Διάβασα πολλά σχόλια, και θα αντιγράψω εδώ αποσπάσματα από σχόλιο ενός θαμώνος μας, που έχει διαβάσει ιστορία, και εν πολλοίς συνοψίζουν τη γνώμη που έχω και εγώ:
"Το 1955 ο Παπαληγούρας ο Στεφανόπουλος ο Τσαλδάρης περίμεναν με το θάνατο του στρατηγού Παπάγου να γίνουν αρχηγοί του κόμματος.Αντ΄αυτού η βασίλισσα Φρειδερίκη επιβάλλει τον άγνωστο δημοσίων έργων 48 ετών Καραμανλή, με την εντολή να δημιουργήσει νέο κόμμα.
Το 1960 ο Εθνικός δρόμος της 1 λωρίδας ανά κατεύθυνση αυτός που έχει σκοτωθεί η μισή Ελλάδα και η μισή Ευρώπη ολοκληρώνεται.Τα λεφτά φυσικά στην τσέπη των Καραμανλήδων του αδερφού του Αλέκου (πως βρήκε ο Κωστάκης 1,5 δις περιουσία?από το μισθό του μπαμπά ως υπαλλήλου του ΤΕΒΕ με 2650 δρχ το μήνα τότε?)
Το 1961 οι εκλογές της βίας και νοθείας όπου άνθρωποι εξαναγκάστηκαν να ψηφίσουν μέχρι και 6 φορές ΕΡΕ από το πολύ ξύλο.
Το 1963 η δολοφονία Λαμπράκη από το παρακράτος των δοσίλογων, αυτών που συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς αλλά τους απονεμήθηκε χάρη από τον Παπάγο συγκλονίζει τη χώρα και ο καραμανλής αναρωτιεται "ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο" Φεύγει "αυτοεξόριστος" με το ψευδώνυμο Τριανταφυλλίδης στη Γαλλία.Κανένας δεν υπερασπίστηκε αυτό τον τόσο μεγάλο ηγέτη που εκλέγοταν δημοκρατικά.
Αφού πέρασε τα χρόνια της χούντας "αντιστεκομενος" στη χλιδή στο Παρίσι, είχε το θράσος να γυρίσει το 1974, και με την απειλή "Καραμανλής ή τανκς" να κυβερνήσει άλλα 7 χρόνια."

Εγώ εχω να προσθέσω τα καλά που έκανε για τη Θεσσαλονίκη και αξίζει αδριάντα : ξήλωσε το τραμ που θα δούλευε και θα εξυπηρετούσε μια χαρά ως σήμερα. Επέβαλλε την αντιπαροχή, με αποτέλεσμα να γκρεμιστούν τα παλιά, ωραία σπίτια και να μπουν στη θέση τους οι θηριώδεις πολυκατοικίες. Πάτε μια βόλτα στα στενά πίσω από την Αγγελάκη, Δαγκλή κλπ, και θα δείτε ένα από τα χειρότερα αρχιτεκτονικά εγκλήματα του κόσμου, τα ανήλιαγα φαράγγια πολυκατοικιών που δημιούργησε αυτός.
Στον αντίλογο του εξαδέλφου μου Γιάννη, ότι : "Σιδηροδρομικός σταθμός, αρχαιολογικό μουσείο, λεφτά για τις ανασκαφές του Ανδρόνικου, σχέδια και πιστώσεις που στη συνέχεια κόπηκαν για την δυτική είσοδο και τον περιφερειακό (ήδη απο το 1976), αντιπλημμυρικά έργα Αξιού και πολλά ακόμα που δεν τα φανταζόμουν και εγώ,είναι έργα του Καραμανλή", εχω να αντιπαρατάξω οτι τα έργα αυτά έγιναν "επί" καραμανλή, και υπάρχει διαφορά από το να έγιναν κατ'εντολή και επιμονή του, όπως το ξήλωμα του τραμ, π.χ.

Για να τελειώσω, προλαβαίνω όσους πουν για το αντίστοιχο άγαλμα του πεθαμένου παπανδρέου στην Καλαμαργιά. Αυτός κι αν ήταν άσχετος με τη Θεσσαλονίκη. Αν τον έβαζες να έρθει με αυτοκίνητο, θα χανόταν στη Λιβαδειά. Σε μια εμετική επίδειξη γλυψίματος, ο πρασινοδεξιός δήμαρχος Καλαμαργιάς του έστησε μπρούτζινο αδριάντα, αλλά εμένα καρφί δε μου καίγεται, όπως και για την Καλαμαργιά γενικότερα. Ας στήσουν και άγαλμα του Πεπονή εκεί, ζμπάμιαμ. Την ιστορική Θεσσαλονικη, όμως, και την πλατεία Αριστοτέλος, ας την αφήσουν επιτέλους ήσυχη!