OneWebDay

Δράτοντας την ευκαιρία από τα αντίστοιχα posts του HSOC και του adamo και αφού αφενός είμαι εκτός τόπου και χρόνου τελευταίως για να συγχρονιστώ με την OneWebDay, αφετέρου δεν μου έκανε κι εμένα κανείς επίσημη πρόσκληση, αντί να πέσω σε βαθύ μαρασμό αποφάσισα να κάτσω και να τα γράψω μόνος μου. Ίσως έτσι να μην τα ξεχάσω και με τα χρόνια :)

Ο πατέρας μου ήδη είχε από το 1984 ένα τεράστιο Tulip System I (η πρώτη photo εδώ και εδώ) το οποίο ήταν ένα 8086 με MS-DOS 2.0, πράσινη οθόνη, δύο floppies 5.25" και με επέκταση αργότερα έναν "εξωτερικό" σκληρό δίσκο 20ΜΒ (το βάζω σε εισαγωγικά, γιατί απλά δε χωρούσε μέσα στο κουτί). Το 1988 αντικατέστησε αυτό το μηχάνημα με το Mitsubishi 286L, ένα 286 laptop της εποχής με MS-DOS 3.3, ασπρόμαυρη LCD οθόνη, σκληρό δίσκο 20MB, δισκέτες 3,5" και εξωτερικό numpad (χωρίς μπαταρία όμως!). Τρία χρόνια μετά, το 1991, θα το αντικαταστήσει κι αυτό με ένα Mitac 286 με 1ΜΒ RAM, VGA κάρτα οθόνης, MS-DOS 5.0 και σκληρό δίσκο που έφτανε τα αστρονομικά 80MB. Και κάπου εκεί θα βρεθώ να παίζω εγώ με τα άλλα δύο που μέχρι τότε ήταν στην άκρη. Μέχρι τότε, η μόνη μου επαφή με τους υπολογιστές ήταν σε σπίτια φίλων.

Πρώτο πράγμα που έκανα (εκτός από το να παίζω το Grand Prix στη CGA του Mitsubishi), ήταν να αντιγράψω ό,τι κώδικα υπήρχε στα αραχνιασμένα βιβλία της GW-BASIC που είχε ο πατέρας μου στο ράφι. Απαραίτητος σύμβουλος επί καθημερινής βάσης, ήταν και "Ο οδηγός του DOS" από τον Peter Norton (εκδόσεις Κλειδάριθμος) που πολύ σύντομα με έκανε να λατρέψω το αφιλόξενο περιβάλλον του DOS, τα batch files και τη φαντασία στη σύνταξη των εντολών. Τα Windows 3.0 ήταν ωραίο παιχνίδι στον Mitac (παρότι ακόμη σε ασπρόμαυρη οθόνη) και το WYSIWYG παρέα με το Word 2.0 μου φαινόταν τρελή εξέλιξη, ενώ ο πατέρας μου έμενε κολλημένος στο WordStar 2000. Που να 'ξερα...

Μάλλον όμως επειδή τα Windows τότε ήθελαν ένα "καλό" μηχάνημα για να τρέξουν και επειδή ακόμη θεωρούνταν κέλυφος του DOS, δεν πολυασχολήθηκα μαζί τους (όπως και οι περισσότεροι εκείνη την περίοδο). Έμεινα στο DOS, όπου ανακάλυψα την QBasic (δωρεάν από το MS-DOS 5.0) και την Clarion 2.0 (που ανακάλυψα τυχαία από έναν φίλο στην Αθήνα), γράφοντας τα δικά μου προγράμματα και πουλώντας τον περίφημο Διευθυνσιογράφο (τον οποίο έχω κάπου ακόμη κρατημένο). Κάπου εκεί, ήρθε και η Newsoft. Αγόραζα όλα τα περιοδικά πληροφορικής κάθε μήνα και τα διάβαζα μέχρι... αγγελίας! Ψάχναμε το McAfee antivirus από... διάφορες πηγές για να δώσουμε ο ένας στον άλλον την τελευταία έκδοση (προ 6μήνου), ενώ οι ανταλλαγές (και η εμπορία) παιχνιδιών, ήταν στην ημερήσια βάση, τυπώνοντας καταλόγους στους dot matrix εκτυπωτές (Star Delta 10) των πατεράδων μας. Το internet δεν υπήρχε για εμάς τους κοινούς θνητούς ακόμη.

Ήρθε ο Χειμώνας και υπολογιστή στο σπίτι δεν είχα, εκτός από το Mitsubishi που δεν έκανε και πολλά πράγματα. Άρχισα να πηγαίνω σε φίλους όπως ο Νίκος και ο Σταύρος που είχαν καινούριους υπολογιστές για να δοκιμάζουμε τα τελευταία προγράμματα και παιχνίδια. Και κάπου εκεί, ήρθε ο πρώτος δικός μου υπολογιστής: ένας 386SX/33 με 4MB RAM, 120MB σκληρό, 1ΜΒ VGA Trident, έγχρωμη οθόνη, 2 floppies 5.25" και 3.5" (απαραίτητα για τις αντιγραφές) και ένας Star LC-100 έγχρωμος dot matrix εκτυπωτής (είναι απίστευτο ότι πουλιέται ακόμη...). Πρέπει να ήταν το 1993. Wow!

Ένα βράδυ πήγα στα εγκαίνια ενός πολυκαταστήματος ενός φίλου του πατέρα μου. Είδα πολλούς υπολογιστές σε όλο το χώρο και κάτι μαύρα καλώδια από πίσω. "Τι είναι αυτά;" Δίκτυο μου είπε. Ήταν ένα πρωτόγονο Novell Netware, που θεωρούνταν τρελή πρόοδος το να στέλνεις μηνύματα από το ένα τερματικό στο άλλο. Μία γρήγορη επίδειξη αρκούσε. Άρχισα να ψάχνομαι με τα δίκτυα.

Λίγο μετά ήρθε το πρώτο εσωτερικό modem Intel, στα 2400. Και το πρώτο CD της Philips (x2). Και στην αρχή ανακάλυψα το Comit, κάνοντας chat με το αναλογικό τηλέφωνο με τον Γιώργο στη Δράμα. Και αμέσως μετά ήρθε η First BBS, στημένη σε Wildcat για τις ανάγκες της οποίας ξήλωσα το τηλέφωνο της γιαγιάς και το έστειλα στο σπίτι (για να παρέχω 2 γραμμές στους 10 όλους κι όλους χρήστες της βάσης). Ανεβασμένες συλλογές με shareware programs σε CDs, αγορασμένες από τον Κλειδάριθμο και τον Παπασωτηρίου, μας έκαναν να πιστεύουμε ότι και πάλι τα είχαμε δει όλα.

Ένα χρόνο μετά πήγα να δουλέψω σε έναν τηλεοπτικό σταθμό. Και ξανασυνάντησα εκεί τα γνωστά καλώδια RG-58 σε Windows for Workgroups 3.11 αυτή τη φορά. Άρχισα να πειραματίζομαι, ενώ παράλληλα συνέχιζα να γράφω προγράμματα αρχειοθέτησης για τον σταθμό και έκανα την πρώτη πατέντα για να παίζουμε τις διαφημίσεις στο ραδιόφωνο μέσω υπολογιστή. Σε WAV φυσικά. Στο περιθώριο, οι Amiga 500 και 2000 και κάποια PC με CorelDraw 3.0 και Photoshop 4.

Κάπου εκεί είχαν ήδη αρχίσει να βγαίνουν και τα πρώτα Pentium. Το Overdrive στην αρχή για τους 486 και μετά τα αυτόνομα. Ήρθαν και τα Windows 95. Τι έγινε με το DOS ξαφνικά;!Ξενέρωσα. Δε μπορούσα να παρακολουθήσω τις εξελίξεις. Είχαμε μάθει σε τόσο χαλαρούς ρυθμούς και ξαφνικά μέχρι να μάθεις τον έναν επεξεργαστή, έβγαινε άλλος... το command line καταργούνταν... Έτσι νομίζαμε.

Πρέπει να ήταν 1996 όταν μας έδωσαν ένα δοκιμαστικό account από τη Forthnet για να δούμε τι είναι το internet. Trumpet Winsock, Netscape Navigator και μετά... τι; "Νομίζω ότι όλες οι διευθύνσεις τελειώνουν σε .com. Για βάλε www.cnn.com να δούμε, βγάζει τίποτα; Βγάζει!". Μηχανές αναζήτησης; Τι είναι αυτό; Κανένα web directory (aka Yahoo!) και πολύ μας ήταν.

Το 1997 έφυγα για τη θητεία μου στον στρατό και έχασα τις εξελίξεις. Το '98 έχω μια συζήτηση για το internet με έναν συνάδελφο στην Ορεστιάδα. Τον Δήμο, ο οποίος καθόταν όλη μέρα στο γραφείο και έπαιζε Starwars (νομίζω). Στα διαλείμματα, μου μιλούσε για το IRC.

K: Τι είναι το IRC;

Δ: Κάνεις chat μέσα από το internet.

Κ: Σοβαρά; Πώς;

Δ: Υπάρχει ένα πρόγραμμα, το mIRC.

Κ: Και που συνδέεσαι;

Δ: Για την Ελλάδα στη nana. Αλλά αν θες, υπάρχει το Undernet, το Dalnet...

Μου ακούγονταν κινέζικα όλα αυτά. Αλλά ήμουν και εντυπωσιασμένος ταυτόχρονα.

Κ: Θα 'ρθεις να μου δείξεις;

Δ: Βαριέμαι.

Ok. Καθότι internet στο στρατόπεδο δεν υπήρχε, πήγα σε ένα internet cafe, μπήκα μετά κόπων και βασάνων στη nana.irc.gr και έκανα /join #jammin (το μοναδικό tip που μου είχε δώσει ο Δήμος). Άρχισα να γράφω με κεφαλαία σαν γνήσιος noob (συνήθεια απ' το Comit του DOS που στο 80x25 έβγαζες τα μάτια σου με τα πεζά). Οι λιγοστοί παλαιότεροι, άρχισαν να μου εξηγούν.

Μέσα σε 6 μήνες, είχα κάνει νέους φίλους, είχα βρει παλιούς που ασχολούνταν κι αυτοί πλέον με το internet... The rest is history :) Ήρθαν τα πρώτα shell accounts σε linuxάκια φίλων και το άπειρο ψάξιμο...

Από τότε είμαι συνεχώς online, διαβάζοντας, ψάχνοντας, ανακαλύπτοντας... Αγάπησα τα δίκτυα, το IRC και το socialization και οι εμπειρίες που αποκόμισα θέλουν πολλές σελίδες για να αποτυπωθούν (ή ακόμη χειρότερα και για να... εξηγηθούν απλώς!).

Σταματάω όμως εδώ. Τα υπόλοιπα... εν καιρώ :)

Έξυπνη προπαγάνδα - μέρος βήτον

Συνέχεια στο post της σκοπιανής προπαγάνδας, μετά το εύστοχο σχόλιο του φίλου Γιάννη το οποίο παραθέτω και εδώ για λόγους κατανόησης:

Πρόκειται για το παιχνίδι Challenge το οποίο πρόσεξε και το taxaliaκαι με τις ανάλογες ενέργειες πήρε μια αξιοπρεπής απάντηση καθώς και τα εύσημα από το ΥΠΕΞ. Μπράβο τους λοιπόν! :-)

Με λίγα λόγια, η παραγωγή λέει πως το συγκεκριμένο επεισόδιο του παιχνιδιού γράφτηκε πριν 2 χρόνια και πως η έρευνα στις πηγές τους δεν αφήνει περιθώρια λάθους. Προσέξτε το τρικ εδώ: ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν όντως Μακεδών - έτσι τον μάθαμε κι εμείς στο σχολείο άλλωστε. Επομένως, εμείς μπορούμε να τον θεωρούμε Έλληνα, κατά βάση όμως ήτο Μακεδών, όπως οι Αθηναίοι ήταν Αθηναίοι, οι Σπαρτιάτες Σπαρτιάτες κ.ο.κ.

Το μόνο λάθος που παραδέχονται λοιπόν είναι ότι χρησιμοποίησαν μία σύγχρονη σημαία για να υποδηλώσουν μία αρχαία εθνικότητα. Τους παραδέχομαι, ο δικηγόρος τους είναι τσακάλι, πολύ μ' αρέσουν αυτές οι περιστροφές. Να απολυθεί ο γραφίστας λοιπόν!

Εντάξει, δεν περίμενα η παραγωγή να απαντήσει κάτι καλύτερο. Και για την ακρίβεια είναι πολύ καλή η απάντησή τους. Το επεισόδιο είναι παλιό, οι νικητές οριστικοποιήθηκαν... θα γινόταν χάος αν έπρεπε να αλλάξουν όλη αυτή τη ροή για χάρη λίγων Ελλήνων γκρινιάριδων. Παρά ταύτα, συγχαρητήρια στο taxalia που ανέδειξε το θέμα και πήρε και τα εύσημα από το Υπουργείο Εξωτερικών. Προσωπικά, ενημερώθηκα μέσω e-mail γι' αυτό.

Μια μικρή παρατήρηση μόνο. Επειδή είδα πάλι χθες την Κοντολίζα που ήρθε να πιέσει για την επίλυση του σκοπιανού, σας ομολογώ ότι στ' αλήθεια έχω κουραστεί μ' αυτό το πράγμα. Και σας δηλώνω πως σε όσες πηγές κι αν έχω ανατρέξει μες στα χρόνια (ελληνικές, σκοπιανές και άλλες), έχω καταλάβει τα εξής:

1) Ναι, δεν υπήρχε ελληνικό κράτος το 400 π.Χ. Για την ακρίβεια δεν υπήρχε ελληνικό κράτος μέχρι το 1821 που καθιερώθηκαν οι Εθνοσυνελεύσεις.

2) Προφανώς δεν υπήρχε και σκοπιανό ή μακεδονικό κράτος όμως. Αυτό ήρθε πολύ αργότερα. Και όλος ο ντόρος γίνεται για το μέχρι που ήταν τα σύνορα, ποιοί ζούσαν εδώ, μέχρι που πήγαιναν βόλτα κ.λπ. Να σας πω κάτι εντελώς γνωστό; Δεν υπήρχαν σύνορα τότε :) Και ακόμη κι αν υπήρχαν, ήταν τόσο ρευστά που μπορούσαν να αλλάξουν κάλλιστα με μια παρτίζα ζάρια.

Για να τελειώνουμε με το θέμα όμως:

Φίλοι Σκοπιανοί, σκάψτε. Σκάψτε και βρείτε. Εμείς βρήκαμε την Πέλλα, το δεκαεξάκτινο της Βεργίνας, τα ανάκτορα, τους τάφους, τα πάντα. Σκάψτε κι εσείς. Αντί να δίνετε λεφτά στην παγκόσμια προπαγάνδα, αγοράστε μερικά JCB και σκάψτε. Και άμα βρείτε τίποτα, το συζητάμε. Και λέω το συζητάμε, γιατί και ο Μέγας Αλέξανδρος πήγε μέχρι τις Ινδίες (ο Λιακόπουλος λέει ότι πήγε και στην Κίνα και δε θέλω να μαλώσω μαζί του), αλλά δεν σηκωθήκαμε ένα πρωί να πούμε την Καλκούτα Καλαμαριά επειδή έτσι ταίριαζε το όνομα και βρήκανε κι ένα αρχαίο θέατρο εκεί.

Να συνερχόμαστε σιγά σιγά.

Πανούσης... κατά πάντων

Διασκεδαστική, αποκαλυπτική και... διδακτική η τελευταία συνέντευξη του Τζίμη Πανούση στο LiFO. Αξίζει τον χρόνο σας. Θα τη βρείτε εδώ.

Έξυπνη προπαγάνδα

Στο γνωστό τηλεπαιχνίδι "Take it or leave it" της βρετανικής τηλεόρασης, ο παρουσιαστής κάνει την ερώτηση στους διαγωνιζόμενους:

- "Τι εθνικότητας ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος;"

Οι παίκτες συμφωνούν και δίνουν την απάντηση:

- "Έλληνας!"

O παρουσιαστής τους διαψεύδει:

- "Λάθος, ήταν από τη Μακεδονία και είχε γεννηθεί το 356 π.Χ."

Τη σωστή απάντηση έρχεται να επικυρώσει το video wall με τη σημαία της FYROM.

Δείτε το σχετικό video από το δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης της FYROM:

Απορείτε; Μαγκιά τους.

Διεφθαρμένη διαφθορά

Από το Flash.gr:

Στην τελευταία θέση στην Ευρώπη των 15 βρίσκεται η Ελλάδα σύμφωνα με την έκθεση για τον Δείκτη Αντίληψης της Διαφθοράς για το 2008. Η χώρα μας καταλαμβάνει την 57η θέση ανάμεσα σε 180 χώρες σε όλο τον κόσμο. Η Ελλάδα φέτος βαθμολογήθηκε με 4,7 (4,6 πέρσι), ωστόσο η χώρα συνεχίζει να βρίσκεται κάτω από τη βάση του 5 (με άριστα το 10), γεγονός που- όπως σημειώθηκε κατά την παρουσίαση της έρευνας- υποδεικνύει ότι η προσπάθεια βελτίωσης πρέπει να συνεχισθεί με εντονότερους ρυθμούς.Η Δανία (9,3), η Νέα Ζηλανδία (9,3), η Σουηδία (9,3) και η Σιγκαπούρη (9,2) παρουσιάζουν τη μικρότερη διαφθορά. Η μεγαλύτερη διαφθορά καταγράφεται σε Αϊτή (1,4), Ιράκ (1,3), Μιανμάρ (1,3) και Σομαλία (1). 
Ο Δείκτης Αντίληψης της Διαφθοράς βασίζεται σε έρευνες αναγνωρισμένων ιδιωτικών και διεθνών οργανισμών που διερευνούν την εκτίμηση που έχουν επιχειρηματίες, ακαδημαϊκοί και αναλυτές οικονομικών κινδύνων για τις χώρες στις οποίες δραστηροποιούνται.Όπως σημείωσαν οι παρουσιαστές της έρευνας στην Ελλάδα Κώστας Μπακούρης και Αρις Συγγρός, εάν η Ελλάδα ανέβει στη βαθμολογία από το 4,7 στο 5,7 (και μειωθεί η αντίληψη διαφθοράς κατά ένα βαθμό) τότε θα υπάρξει αύξηση εισροής κεφαλαίων ύψους 1,2 δισ. ευρώ και τα εισοδήματα των πολιτών θα αυξηθούν κατά 4%.Το πρόβλημα, όπως σημείωσαν, είναι ότι στην Ελλάδα οι νόμοι δεν εφαρμόζονται όπως σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Όσο ο πολίτης παίρνει το μήνυμα ότι οι νόμοι δεν εφαρμόζονται ή εφαρμόζονται επιλεκτικά, τόσο εντείνονται οι επιπτώσεις σε βάθος χρόνου, ανέφεραν.Εντυπωσιακή πρόοδο έχει σημειώσει η Τουρκία, η οποία πριν από τρία χρόνια είχε βαθμολογία 3,1 και φέτος έφθασε στο 4,6. Όπως σημειώθηκε, η αντίληψη της διαφθοράς στη χώρα αυτή έχει σε μεγάλο βαθμό επηρεασθεί από τον τρόπο που λειτουργεί η δικαιοσύνη. Υπάρχει η αντίληψη ότι οι αλλαγές στη δικαιοσύνη βελτιώνουν τον κοινωνικό έλεγχο στην Τουρκία.Μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ, εννέα κράτη έχουν βαθμολογία από 7 έως 9,3, άλλα 12 κράτη έχουν βαθμολογία από 5 έως 7,3 και έξι κράτη έχουν βαθμολογία κάτω από 5.

Τα σχόλια δικά σας...

Χαζά μαθηματικά

Διαβάζω στο Flash.gr:

Την είσοδο στην ελληνική τηλεοπτική αγορά του γερμανικού RTL σηματοδοτεί η απόκτηση του ελέγχου του 66,6% του μετοχικού κεφαλαίου του Alpha Media Group αντί 125,7 εκατ. ευρώ από το μεγαλύτερο ευρωπαϊκό εμπορικό τηλεοπτικό δίκτυο. [...] Το RTL ενημέρωσε ότι η ελληνική τηλεοπτική διαφημιστική αγορά αυξήθηκε το 2007 σε πάνω από 500 εκατ. ευρώ, από περίπου 300 εκατ. ευρώ το 2001 και αναμένεται να αυξηθεί κατά 6% με 7% μεσοπρόθεσμα. Σύμφωνα με το γερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο, οι ετήσιες πωλήσεις του Alpha Media Group ανέρχονται σε περίπου 100 εκατ. ευρώ.

Ερώτηση Α: Γιατί πουλάει ο κ. Κοντομηνάς τις μετοχές του, μιας και ο ALPHA είναι τόσο κερδοφόρος; Απ' ότι φαίνεται το RTL θα κάνει απόσβεση της επένδυσης το πολύ σε ενάμιση χρόνο (σύμφωνα με τα όσα δηλώνουν).

Ερώτηση Β: Γιατί κανένας Έλλην τσάκαλος επιχειρηματίας, δεν έτρεξε να αρπάξει αυτή την τόσο φοβερή ευκαιρία; Δεν είναι και τραγικό το ποσό...

Food for thought δεν το λένε;

Το καλύτερο ανέκδοτο της ημέρας

Ο φίλος Γιώργος Τσάμης, γράφει στο blog του:

Η Sony ανακαλεί 400.000 notebooks λόγω ελαττωματικής καλωδίωσης που πιθανόν να έχει ως αποτέλεσμα την υπερθέρμανση.
Το πρόβλημα εντοπίστηκε σε αρκετά VAIO notebooks στην καλωδίωση της οθόνης με το κυρίως τμήμα του notebook, προκαλώντας υπερθέρμανση κοντά στην υποδοχή τροφοδοσίας ρεύματος και το πλαστικό πλαίσιο, που ενδεχομένως να οδηγήσει σε αλλοιώσεις στο πλαίσιο (λιώσιμο).
Το πρόγραμμα ανάκλησης ισχύει για τα notebooks των σειρών:

• VGN-TZ100,
• VGN-TZ200,
• VGN-TZ300,
• VGN-TZ2000

Πρόκειται για 19 συνολικά μοντέλα που κατασκευάστηκαν μεταξύ Μαΐου 2007 και Ιουλίου 2008.

Πρόκειται μακράν για το καλύτερο ανέκδοτο της ημέρας (και βάλε).

Μα τα VAIO; :)