Περάστε την 11η του μηνός

Μ' αρέσει η θεωρία της τύχης, του κάρματος και των συμπτώσεων. Αυτές οι τελευταίες λοιπόν, είναι το κάτι άλλο. Για παράδειγμα την τελευταία εβδομάδα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όλο και πέφτω πάνω σε posts, ειδήσεις, ντοκιμαντέρ, δημοσιεύσεις, σχετικά με την 11η Σεπτεμβρίου. Πράγμα ολίγον παράξενο μιας και ούτε καμιά ιδιαίτερη επέτειο έχουμε, ενώ έχει περάσει και ένας μήνας ήδη από τη φετινή 11η Σεπτεμβρίου.

Σύμπτωση; Ίσως.

Ο Jimi έρχεται να βάλει το κερασάκι στην τούρτα όμως, γράφοντας:

11 Σεπτεμβρίου 1990. Ο G. Bush (ο πρεσβύτερος) εκφωνεί λόγο εμπρός στο Κογκρέσο, όπου κάνει λόγο για μια "Νέα Παγκόσμια Τάξη".

11 Σεπτεμβρίου 2001. Το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους.

Το διαβατήριο του Νίο το οποίο λήγει στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Ατυχής σύμπτωση;

Εγώ θα προσθέσω και μία ακόμη που μου ήρθε τώρα. Οι Αμερικάνοι αναφέρονται στη συγκεκριμένη ημερομηνία ως 911, καθότι γράφουν πρώτα τον μήνα και μετά την ημέρα. 911 είναι στην Αμερική και ο τηλεφωνικός αριθμός έκτακτης ανάγκης (το αντίστοιχο δικό μας 100) έτσι ο αριθμός εν γένει σημαίνει "επείγον" (emergency). Συμπτωματική και εδώ η σημειολογία;

Είναι γνωστή η θεωρία της συνωμοσίας που λέει ότι το "τρομοκρατικό χτύπημα" της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν ένα κακοστημένο σενάριο από την ίδια την αμερικάνικη κυβέρνηση και πως οι Δίδυμοι Πύργοι δεν έπεσαν λόγω της πυρκαγιάς από τη σύγκρουση των αεροσκαφών αλλά ανατινάχτηκαν με εκρηκτικά. Προσωπικά συμφωνώ - υπάρχει πληθώρα ντοκουμέντων και αναλύσεων για το θέμα άλλωστε. Όπως λέγαν και οι αρχαίοι ημών, "ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον".

Εάν πάντως αρέσκεστε στις θεωρίες συνωμοσίας, μπορείτε να δείτε πολύ ευχάριστα το 2o μέρος του ντοκιμαντέρ Zeitgeist το οποίο και πραγματεύεται την ιστορία της 11ης Σεπτεμβρίου με ντοκουμέντα. Θα το βρείτε εδώ.

Η ιστορία της (δικής μου) τηλεόρασης

Τους τελευταίους μήνες, έλειπα για μεγάλα διαστήματα από το σπίτι μου. Και επειδή -βρισκόμενος διαρκώς σε κίνηση- δεν ενημερωνόμουν και πολύ, όποτε έμενα στο σπίτι άνοιγα την τηλεόραση. Όπως έκανα συνήθως δηλαδή και τον χειμώνα.

Το γεγονός όμως ότι πλέον ενημερωνόμουν με πολύ μεγάλα διαλείμματα αποχής, μου δημιούργησε μια απότομη αποστροφή στο χαζοκούτι. Από τη μία οι νιοστές ηλίθιες επαναλήψεις, από την άλλη η -τόσο αρνητικά δοσμένη- επικαιρότητα στα δελτία ειδήσεων, με έκαναν ένα πρωί και πήρα μία πολύ σοφή απόφαση: μετακίνησα την τηλεόρασή μου σε ένα απολύτως μη-βολικό σημείο μέσα στο σπίτι. Και δεν το μετάνιωσα καθόλου.

Επί δέκα ημέρες δεν ήταν καν συνδεμένη. Όταν τελικώς τη σύνδεσα -όχι από στερητικό σύνδρομο αλλά κυρίως επειδή το ζητούσαν κάποιοι φίλοι που έρχονταν στο σπίτι και τους έκανε τρομερή εντύπωση το γεγονός να μένει σβηστή η τηλεόραση- διαπίστωσα το εξής καταπληκτικό: δεν την ήθελα πλέον. Τη θεωρούσα περιττή. Και μάλιστα τόσο περιττή, που καμιά φορά τη χάζευα να στέκει εκεί μόνη της στη γωνία και αισθανόμουν ότι ενδόμυχα τη χλεύαζα. Σαν να σκεφτόμουν "άναψε μόνη σου αν μπορείς τώρα, να δούμε τι έχεις να μας πεις" :)

Παράνοια θα πείτε. Ίσως. Πέρα απ' την πλάκα του πράγματος όμως, ήταν όντως έτσι. Δεν την ήθελα πλέον. Και ακόμη χειρότερα, έκανα άλλη μια θλιβερή διαπίστωση: πόσο μηχανικά και υπνωτισμένα την άνοιγα τόσο καιρό. Όταν γύριζα τον χειμώνα κουρασμένος από τη δουλειά, για να με συντροφεύσει στο φαγητό μου, όταν βαριόμουν να κάνω οτιδήποτε άλλο, λίγο πριν κοιμηθώ για να με πάρει ο ύπνος. Καμιά φορά κοιμόμασταν και παρέα. Αυτή να λέει τα δικά της κι εγώ να κάνω υπνοπαιδεία με τις αηδίες (aka τηλεμάρκετινγκ) που τσαμπουνούσε.

Ποιός είναι ο κοινός παρονομαστής σε όλα αυτά; Δεν την άνοιγα σχεδόν ποτέ επιλεκτικά.

Ακόμη κι όταν στα τελευταία της την επέλεγα μόνο για να δω ειδήσεις, απογοητευόμουν. Έβρισκα τόσο τρομερά κατευθυνόμενη την πληροφόρηση από τα δελτία ειδήσεων, που όταν διασταύρωνα τις ειδήσεις αυτές με κάποια έντυπα ή ακόμη ακόμη και με απόψεις διαφόρων φίλων (μιας και καμιά φορά το λαϊκό αίσθημα και το ένστικτο εν γένει, είναι ο ασφαλέστερος τρόπος για να βγάλεις συμπεράσματα), έβρισκα τεράστιο χάσμα και παραπληροφόρηση.

Θα μου πείτε γιατί δεν την πέταξα. Ομολογώ πως ήμουν έτοιμος, ειλικρινά, να τη χαρίσω σε κάποιον ή να την ανακυκλώσω. Προτίμησα όμως να επαναπροσδιορίσω τη σχέση μου μαζί της και να μη λειτουργήσω τόσο φασιστικά (κρίμα είναι και δε μου πάει και καθόλου). Το έκανα λοιπόν με τους εξής τρόπους:

α) Κύρια πηγή ενημέρωσής μου πλέον είναι τα blogs. Τάισα στον Google Reader μου καμιά 40αριά αξιόλογα και ενδιαφέροντα blogs με ουσιαστική άποψη (τόσο των συντακτών τους όσο και των επισκεπτών τους στα σχόλια που αφήνουν). Ταυτοχρόνως άρχισα να παρακολουθώ τη διεθνή ειδησιογραφία.

β) Άρχισα να αγοράζω ξανά εφημερίδες. Όχι κάθε μέρα και όχι αυτές τις κλασάτες με τα DVD και τα περιοδικά. Αυτές τις έχουν άλλωστε οι καναλάρχες - οπότε πάνω κάτω λένε τα ίδια με τις ειδήσεις τους. Αλλά τις άλλες, τις άσημες που πατάνε στην πένα τους και όχι στο περιτύλιγμα και στην τηλεοπτική διαφήμιση (αλήθεια, αυτό το τηλεοπτικό spam θα το ελέγξει ποτέ κανείς;).

γ) Ξεσκόνισα το ραδιόφωνό μου. Πλέον ανοίγει πρώτο όταν βρίσκομαι στο σπίτι και με ηρεμεί με υπέροχες μουσικές.

Τι κέρδισα; Ηρεμία.

Δεν περιμένω να καταλάβω ότι ο τάδε υπουργός είναι λαμόγιο επειδή ανέκυψε τώρα το θέμα με το Βατοπαίδι. Το ήξερα από πριν γιατί είχα μετρήσει τη φάτσα του, κοιτώντας τον στα μάτια. Ειλικρινά με αφήνει παντελώς αδιάφορο αν έφαγε 10 ή 110. Ήμουν σίγουρος και γι' αυτόν και για αρκετούς άλλους, χρόνια τώρα.

Δεν αντέχω να επιδίδομαι σε αγώνα δρόμου (και χρόνου) για να κατασταλάξω σε μία άποψη. Δόξα τω Θεώ, τα δελτία της ελληνικής τηλεόρασης είναι σε αρκετά καλό βαθμό πολυφωνικά (αλληλοσκοτώνονται μεταξύ τους οι καναλάρχες, γι' αυτό - όχι ότι μας αγαπάνε δηλαδή) - πλην όμως για να κατασταλάξω εγώ στη δική μου γνώμη, πρέπει να τα παρακολουθήσω όλα. Επειδή όμως αυτό είναι πρακτικώς αδύνατον, θα πρέπει να αποδεχτώ μονομερώς την πολύ συγκεκριμένη άποψη του εκάστοτε καναλιού. "Ευχαριστώ, δεν είμαι φίλος" (c) Τζιμάκος.

Προτιμώ να διαβάζω διάφορες εφημερίδες άμα και όποτε έχω εγώ τον χρόνο να το κάνω. Να διασταυρώνω τις πληροφορίες μου και να τις μπολιάζω με τις απόψεις του απλού κόσμου στα blogs. Να γεμίζω τον υπόλοιπο ελεύθερο χρόνο μου με μουσική και όχι με τα επαναλαμβανόμενα τηλεσκουπίδια.

Παρόλα αυτά, η τηλεόραση παραμένει στη γωνία της. Και την ανάβω κάποιες λίγες ώρες την εβδομάδα. Διαλέγω τα καλά της κομμάτια (που φυσικά και υπάρχουν), κυρίως για να ψυχαγωγηθώ. Πολύ επιλεκτικά όμως. Σε όλα τα υπόλοιπα, ανατρέχω απλώς για να μου επιβεβαιώνει ότι παραμένω σώφρον και υγιής.

Αγαλματάκι Καραμανλάκου, η συνέχεια

Του Στάθη (Σκύλου) Παναγιωτόπουλου:

Πρώτα απ' όλα, το σχέδιο του ατσαλάκωτου να στήσει υπερμεγέθη, φασιστικής τεχνοτροπίας αδριάντα του πεθαμένου καραμανλή, φαίνεται ότι θα πάρει το μπούλο, επειδή για να γίνει χρειάζεται έγκριση από το Τοπικό Συμβούλιο Νεοτέρων Μνημείων. Το οποίο, καθώς φαίνεται, θα στείλει το ατσαλάκωτο σχέδιο...στον κουβά, και πολύ καλά θα κάνει. 
Σε προηγούμενη δημοσίευση εξέθετα τις αντιρρήσεις που έχω για την "προσωπικότητα" και κατά συνέπεια για την ηρωοοποίηση του πεθαμένου. Διάβασα πολλά σχόλια, και θα αντιγράψω εδώ αποσπάσματα από σχόλιο ενός θαμώνος μας, που έχει διαβάσει ιστορία, και εν πολλοίς συνοψίζουν τη γνώμη που έχω και εγώ:
"Το 1955 ο Παπαληγούρας ο Στεφανόπουλος ο Τσαλδάρης περίμεναν με το θάνατο του στρατηγού Παπάγου να γίνουν αρχηγοί του κόμματος.Αντ΄αυτού η βασίλισσα Φρειδερίκη επιβάλλει τον άγνωστο δημοσίων έργων 48 ετών Καραμανλή, με την εντολή να δημιουργήσει νέο κόμμα.
Το 1960 ο Εθνικός δρόμος της 1 λωρίδας ανά κατεύθυνση αυτός που έχει σκοτωθεί η μισή Ελλάδα και η μισή Ευρώπη ολοκληρώνεται.Τα λεφτά φυσικά στην τσέπη των Καραμανλήδων του αδερφού του Αλέκου (πως βρήκε ο Κωστάκης 1,5 δις περιουσία?από το μισθό του μπαμπά ως υπαλλήλου του ΤΕΒΕ με 2650 δρχ το μήνα τότε?)
Το 1961 οι εκλογές της βίας και νοθείας όπου άνθρωποι εξαναγκάστηκαν να ψηφίσουν μέχρι και 6 φορές ΕΡΕ από το πολύ ξύλο.
Το 1963 η δολοφονία Λαμπράκη από το παρακράτος των δοσίλογων, αυτών που συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς αλλά τους απονεμήθηκε χάρη από τον Παπάγο συγκλονίζει τη χώρα και ο καραμανλής αναρωτιεται "ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο" Φεύγει "αυτοεξόριστος" με το ψευδώνυμο Τριανταφυλλίδης στη Γαλλία.Κανένας δεν υπερασπίστηκε αυτό τον τόσο μεγάλο ηγέτη που εκλέγοταν δημοκρατικά.
Αφού πέρασε τα χρόνια της χούντας "αντιστεκομενος" στη χλιδή στο Παρίσι, είχε το θράσος να γυρίσει το 1974, και με την απειλή "Καραμανλής ή τανκς" να κυβερνήσει άλλα 7 χρόνια."

Εγώ εχω να προσθέσω τα καλά που έκανε για τη Θεσσαλονίκη και αξίζει αδριάντα : ξήλωσε το τραμ που θα δούλευε και θα εξυπηρετούσε μια χαρά ως σήμερα. Επέβαλλε την αντιπαροχή, με αποτέλεσμα να γκρεμιστούν τα παλιά, ωραία σπίτια και να μπουν στη θέση τους οι θηριώδεις πολυκατοικίες. Πάτε μια βόλτα στα στενά πίσω από την Αγγελάκη, Δαγκλή κλπ, και θα δείτε ένα από τα χειρότερα αρχιτεκτονικά εγκλήματα του κόσμου, τα ανήλιαγα φαράγγια πολυκατοικιών που δημιούργησε αυτός.
Στον αντίλογο του εξαδέλφου μου Γιάννη, ότι : "Σιδηροδρομικός σταθμός, αρχαιολογικό μουσείο, λεφτά για τις ανασκαφές του Ανδρόνικου, σχέδια και πιστώσεις που στη συνέχεια κόπηκαν για την δυτική είσοδο και τον περιφερειακό (ήδη απο το 1976), αντιπλημμυρικά έργα Αξιού και πολλά ακόμα που δεν τα φανταζόμουν και εγώ,είναι έργα του Καραμανλή", εχω να αντιπαρατάξω οτι τα έργα αυτά έγιναν "επί" καραμανλή, και υπάρχει διαφορά από το να έγιναν κατ'εντολή και επιμονή του, όπως το ξήλωμα του τραμ, π.χ.

Για να τελειώσω, προλαβαίνω όσους πουν για το αντίστοιχο άγαλμα του πεθαμένου παπανδρέου στην Καλαμαργιά. Αυτός κι αν ήταν άσχετος με τη Θεσσαλονίκη. Αν τον έβαζες να έρθει με αυτοκίνητο, θα χανόταν στη Λιβαδειά. Σε μια εμετική επίδειξη γλυψίματος, ο πρασινοδεξιός δήμαρχος Καλαμαργιάς του έστησε μπρούτζινο αδριάντα, αλλά εμένα καρφί δε μου καίγεται, όπως και για την Καλαμαργιά γενικότερα. Ας στήσουν και άγαλμα του Πεπονή εκεί, ζμπάμιαμ. Την ιστορική Θεσσαλονικη, όμως, και την πλατεία Αριστοτέλος, ας την αφήσουν επιτέλους ήσυχη!

Δύο χρόνια blah.blah

Κλείσαμε δύο χρόνια; Ποιός στη χάρη μας! :>

Google Chrome

Πριν από λίγο καιρό, η Google κυκλοφόρησε δοκιμαστικά (και δωρεάν) τον Google Chrome. Έναν νέο browser που φιλοδοξεί να σβήσει απ' τον χάρτη τον Internet Explorer και τον Mozilla Firefox. Και θα το καταφέρει, πιστέψτε με. Ας δούμε το γιατί:

1) Είναι ένα νέο προϊόν κατασκευασμένο από την αρχή με μοντέρνο σχεδιασμό και άποψη.

2) Χρησιμοποιεί multi-threading (οι προγραμματιστές καταλαβαίνουν τι είναι αυτό), γεγονός που τον κάνει πολύ πιο γρήγορο και ασφαλή απέναντι στους ανταγωνιστικούς browsers.

3) Τα tabs είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους. Κοινώς, αν κολλήσει μια σελίδα, όλες οι άλλες σελίδες που έχετε ανοιχτές δουλεύουν κανονικά.

4) Χρησιμοποιεί βελτιωμένη και ταχύτερη μηχανή Javascript, την V8.

5) Χρησιμοποιεί δικό του Task Manager (α λα Windows) για να τερματίζετε τα processes μέσα σε μια συγκεκριμένη σελίδα, όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο - όχι ολόκληρη τη σελίδα ή τον browser.

6) Έχει ένα καταπληκτικό address bar που θα λατρέψετε αμέσως. Πλέον αντί να πληκτρολογείτε μία διεύθυνση, μπορείτε να κάνετε αναζήτηση στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο. Το καλύτερο; Το Chrome σας προτείνει αυτόματα, καθώς πληκτρολογείτε, τη σελίδα που πιθανώς ψάχνετε. Όχι φυσικά με βάση το ιστορικό σας. Κατ' ευθείαν ζεστά αποτελέσματα από τη μηχανή αναζήτησης, πριν καν την πραγματοποιήσετε!

7) Ενσωματώνει δυνατότητα ανώνυμης περιήγησης όπου μπορείτε να ανοίξετε προσωρινά σελίδες που δεν θα αποθηκευτούν στο υπόλοιπο ιστορικό σας.

8) Ανοίξτε ένα καινούριο tab. Το Chrome σας δείχνει αυτόματα σε μικρά screenshots τα περιεχόμενα των τελευταίων σελίδων του ιστορικού σας. Με ένα click επάνω τους, γλιτώνετε την περιττή πληκτρολόγηση.

9) Είναι τρομερά ασφαλές, καθώς ενσωματώνει τη λίστα όλων των "επικίνδυνων" sites για τα οποία σας ενημερώνει άμεσα πριν τα επισκεφτείτε. Ταυτόχρονα, χρησιμοποιεί την τεχνολογία sandbox, το οποίο σημαίνει πως ό,τι συμβαίνει μέσα σε ένα tab, δε μπορεί να επηρεάσει τον υπόλοιπο υπολογιστή. Όσο για τα popups; Τέλος κι αυτά -ακόμη και τα πιο σοφιστικέ- καθώς πλέον εμφανίζονται απλώς ως links στο tab της σελίδας που έχετε ανοιχτή για να τα ανοίξετε μόνο με τη θέλησή σας.

10) Πάνω απ' όλα; Είναι όμορφο, μοντέρνο, "καθαρό" με τεράστιο χώρο για να βλέπετε τις σελίδες χωρίς περιττά menu, κουμπάκια και πεδία αναζήτησης.

Το Google Chrome παραμένει σε beta (δοκιμαστική) έκδοση, μέχρι την οριστική κυκλοφορία του. Μπορείτε να το κατεβάσετε από το http://www.google.com/chrome/ και να διαπιστώσετε μόνοι σας αν αξίζει πραγματικά τον κόπο. Υποστηρίζει πλήρως και την ελληνική γλώσσα.

Δύο σημεία - πριν δυσαρεστηθείτε. Μπορεί να παρατηρήσετε ότι το Chrome δε δουλεύει σωστά σε κάποια sites (όπως π.χ. στο Hotmail ή στο Facebook). Νομίζω ότι το πρόβλημα έχει να κάνει με τη Javascript, σίγουρα θα λυθεί άμεσα όμως. Μην βιαστείτε να ξηλώσετε τον παλιό σας browser παρόλα αυτά.

Επίσης, για όσους χρησιμοποιούν Symantec/Norton Antivirus, κατεβάστε και τρέξτε το αντίστοιχο fix πριν εγκαταστήσετε το Chrome. Μου πήρε ένα μήνα να βρω γιατί δε δουλεύει στο laptop μου, οπότε ελπίζω να σας γλιτώνω από περιττό κόπο. Περισσότερα, αν θέλετε, μπορείτε να διαβάσετε εδώ και εδώ.

Το trend της εποχής

Πρώτη φορά άκουσα για το Facebook πέρυσι το καλοκαίρι. Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τότε σνόμπαρα κάθε είδους αντίστοιχα sites, όπως το Orkut, το MySpace και το Hi5. Τέλος πάντων, με έπεισαν να κάνω ένα account το οποίο και παράτησα.

Πολύ σύντομα όμως, άρχισαν όλοι οι φίλοι μου να με ρωτάνε: «Δεν έχεις Facebook;». Ναι, είχα. Άλλα βαριόμουν πολύ να ασχοληθώ μαζί του, κρίνοντάς το τελείως ανούσιο. Αλλά όπως συνήθως συμβαίνει με όλα τα καινούρια πράγματα, σπανίως αντιλαμβάνεσαι τη δυναμική τους – πολύ περισσότερο δε όταν είναι τόσο καλά συγκαλυμμένη.

Στο Facebook τον πρώτο καιρό, όλοι ασχολούνταν με τα applications που ήταν και μια καινούρια προσθήκη σε σχέση με τα αντίστοιχα ανταγωνιστικά sites. Αυτό γρήγορα κούρασε τον κόσμο που ήταν αναγκασμένος να απαντάει σε 100 ανούσια requests κάθε μέρα για να μάθει πότε ακριβώς θα παντρευτεί ή πόσα δευτερόλεπτα ζωής του απομένουν ακόμη. Και τότε ακριβώς ήταν το κρίσιμο σημείο όπου κάτι έπρεπε να γίνει.

Και αυτό έγινε. Το Facebook άρχισε να προωθεί το ανέβασμα φωτογραφιών με πολύ εύκολα εργαλεία και έξυπνα μηνύματα, μαζί με τη συχνή αλλαγή του status μας (what are you doing right now?). Άρχισε να μας προτείνει πιθανούς φίλους μας που δεν έχουμε ανακαλύψει ακόμη. Πρόσθεσε το realtime chat. Η απόλυτη διαδραστικότητα, είχε γίνει θεσμός.

Πλέον, κάθε φορά που γνωρίζω καινούριο κόσμο η ερώτηση είναι δεδομένη: «Έχεις Facebook;». Ναι, συνεχίζω να έχω. Και ασχολούμαι περισσότερο μαζί του απ’ ότι πριν από έναν χρόνο. Μου αρέσει που κρατάω επαφή με τους ανθρώπους που αγαπώ, παρόλα αυτά πιάνω τον εαυτό μου πολλές φορές να στέλνει ένα μήνυμα εκεί αντί να σηκώνει το τηλέφωνο για να κανονίσει ένα ποτό ή ένα Σαββατοκύριακο. Να ανεβάζει εκεί τις φωτογραφίες από το τελευταίο event για να τις μοιραστεί με τους φίλους του, αντί να μπαίνει στον κόπο να τους τις στείλει προσωπικά. Η απόλυτη κονσερβοποίηση.

Ίσως είναι το trend της εποχής. Και νομίζω πως κανείς δε μπορεί να απαντήσει πλέον με ακρίβεια στην ερώτηση, «το Facebook τελικά αποξενώνει ή μας φέρνει πιο κοντά;». Η απάντηση δεν έχει και τόσο σημασία. Όπως συνηθίζω να λέω, στο τέλος κερδίζει αυτό που θέλει η μάζα. Φάση είναι, θα περάσει.

Υ.Γ. Πιστεύω ακράδαντα, ότι σε λίγο καιρό ένα νέο «Facebook» θα επικρατήσει. Και πολύ φοβάμαι(;) ότι αυτό θα έρθει από τη Google. Ποια θα είναι η βασική διαφοροποίησή του; Το μη φακέλωμα, για το οποίο είχαμε μιλήσει εδώ πριν από λίγους μήνες. Το ελπίζω τουλάχιστον.

Διαγραφή Δαϊλάκη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ

-Σταύρο, ήμουν υποχρεωμένος να σε διαγράψω.
-Κώστα, σου είμαι ευγνώμων. Ήταν ο μόνος τρόπος για να γίνει γνωστή η ύπαρξή μου.

Υ.Γ. Πιτσιρίκο έγραψες :)

Universal τσομπαναρέοι

Ένας 28χρονος απόκτησε μέσω ebay, μία φωτογραφική μηχανή Nikon Coolpix με μόλις 30 δολάρια. Ωραία, και που είναι το περίεργο θα πείτε τώρα; Άλλωστε και στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, πολλοί από εμάς αρεσκόμαστε στο να φορτωνόμαστε τις σαβούρες που κάποιοι θέλουν να ξεφορτωθούν στο ebay.

Το περίεργο με τον φίλο μας, είναι ότι όταν τράβηξε τις πρώτες φωτογραφίες του και τις μετέφερε στον υπολογιστή του, ανακάλυψε έκπληκτος ότι η μεταχειρισμένη ψηφιακή του είχε ήδη κάποιες φωτογραφίες στη μνήμη της από τον προηγούμενο κάτοχό της. Μόνο που αυτές οι φωτογραφίες δεν ήταν ευτυχισμένες στιγμές φίλων ή κάτι παρόμοιο, αλλά εκτοξευτές πυραύλων και πορτραίτα μελών της Αλ Κάιντα. Όταν κατάλαβε τι ακριβώς έβλεπε ειδοποίησε τους φίλους του, οι οποίοι τον προέτρεψαν να το αναφέρει στην αστυνομία. Όπως και έκανε.

Από τότε ξεκίνησε η οδύσσειά του. Η αστυνομία τον επισκέφτηκε τουλάχιστον 5 φορές, ενώ κατάσχεσε τον υπολογιστή του και την αμαρτωλή φωτογραφική μηχανή, αφού διαπιστώθηκε πως οι εν λόγω φωτογραφίες και η μηχανή προέρχονταν από την MI6 - τη μυστική υπηρεσία του Ηνωμένου Βασιλείου, αντίστοιχη της αμερικάνικης CIA.

Μάλλον νιώθω λίγο καλύτερα που διαπιστώνω ότι υπάρχουν εξίσου ηλίθιοι με εμάς σε παγκόσμιο επίπεδο. Ή μήπως όχι; Χμ...

Πηγές:
http://www.tgdaily.com/content/view/39545/108/
http://www.gtsamis.gr/?p=2510