Τον Φεβρουάριο του 2007 βρίσκομαι σε μία παρουσίαση της Microsoft για τα Windows Vista και το Office 2007 που θα κυκλοφορούσαν την επόμενη κιόλας μέρα επισήμως στην Ελληνική αγορά. Στο ξενοδοχείο όπου γινόταν η παρουσίαση, ήταν καλεσμένες διάφορες άλλες εταιρίες πληροφορικής που περίμεναν εναγωνίως να ενημερωθούν για όλες τις νέες αλλαγές.
Ξεκινώντας η παρουσίαση, δεν άργησε να φανεί το μούδιασμα στο κοινό που παρακολουθούσε με ανάμικτα συναισθήματα. «Τα έχουν αλλάξει όλα» μουρμούριζαν οι παραβρισκόμενοι. «Τίποτα δεν είναι ίδιο πια. Πώς θα τα μάθουμε όλα αυτά;».
Ήταν αλήθεια. Η Microsoft, άσχετα από τις βελτιώσεις στις λειτουργίες και τις νέες δυνατότητες που ενσωμάτωνε στα δύο βασικότερα προϊόντα της, είχε αλλάξει σε τόσο τραγικό βαθμό το περιβάλλον εργασίας που όλα έμοιαζαν ξαφνικά εντελώς ξένα. Ήταν πλέον πρακτικά αδύνατο για τον οποιονδήποτε χρήστη που είχε δουλέψει προηγούμενα σε κάποια άλλη έκδοση Windows ή Office να ξεκινήσει να δουλεύει με τους ίδιους ρυθμούς στα Vista ή στο 2007. Έπρεπε να αφιερώσει πολλές ώρες (για να μην πω μέρες) ώστε να ξετρυπώσει όλες τις λειτουργίες που είχε μάθει να χρησιμοποιεί τόσα χρόνια.
Διάφοροι κινδυνολόγοι τότε, άρχισαν να ψιθυρίζουν ότι αυτή η κίνηση της Microsoft θα αποτελούσε πολύ γρήγορα την αρχή του τέλους. Και δεν είχαν άδικο να σκέφτονται έτσι. Με την Google και το Mozilla Foundation να περιμένουν στη γωνία, έχοντας ήδη κερδίσει μεγάλο μερίδιο της αγοράς από άλλα προϊόντα της μαμάς Microsoft, ή τη Sun με το δωρεάν OpenOffice, ακόμη και οι διανομές του Linux έμοιαζαν πολύ περισσότερο οικείες με τα κραταιά Windows XP. Γιατί να παιδευτεί κάποιος με τα Vista και τo 2007 λοιπόν; Τι την έπιασε ξαφνικά τη Microsoft και άρχισε να ταλαιπωρεί τους χρήστες, καταστρέφοντας φαινομενικά τα δύο σημαντικότερα προϊόντα της;
Η γκρίνια έγινε ακόμα πιο έντονη όταν άρχισαν να κυκλοφορούν και τα πρώτα συστήματα με προεγκατεστημένα τα Windows Vista. «Τι να τα κάνω αυτά; Εγώ XP θέλω. Μ’ αυτά δε μπορώ να δουλέψω». Τα προεγκατεστημένα XP όμως, υπήρχαν πλέον μόνο σε υπολογιστές stock, καθώς η Microsoft φρόντισε να δέσει τις εταιρίες με αποκλειστικά συμβόλαια για τα Vista. Κι έτσι μέσα σε λίγους μήνες δεν υπήρχε εναλλακτική λύση, παρά μόνο εάν αγόραζε κανείς τα XP ξεχωριστά.
Το επερχόμενο χάος είχε αρχίσει να διαφαίνεται στον ορίζοντα, κάνοντας την αγορά να ξαναζεί αποτυχημένες Microsoft-στιγμές. Θυμηθείτε τα Windows Millennium με τα άπειρα σοβαρά λειτουργικά τους προβλήματα, τα οποία και απεσύρθησαν κακήν κακώς μένοντας στα ράφια μόλις για 12 μήνες. Ήταν τότε που η Microsoft έκανε την καίρια διορθωτική κίνηση, επισπεύδοντας την κυκλοφορία των Windows XP για να ηρεμήσει την αγορά που επαναστατούσε. Και τότε κατάφερε να κερδίσει το στοίχημα, κάνοντας τα Millennium να περάσουν αθόρυβα στη λήθη.
Θα συνέβαινε το ίδιο λοιπόν και με τα Vista; Ήταν όντως τόσο άσχημα τα πράγματα;
Έτσι έδειχναν όλα. Θυμηθείτε για παράδειγμα εδώ και εδώ δύο οργισμένα άρθρα που είχα γράψει τότε για να πάρετε μία γεύση από τον αναβρασμό που επικρατούσε στην αγορά εκείνο το διάστημα.
Ποιος ήταν, άραγε, ο πραγματικός σκοπός της Microsoft;
Κατ’ αρχάς κάθε σοβαρός developer στον πλανήτη γνωρίζει ότι με την πάροδο του χρόνου, όταν προσθέτεις νέα χαρακτηριστικά στο πρόγραμμά σου, έρχεται η στιγμή όπου η αρχική σου σχεδίαση δεν επαρκεί και δε μπορεί να ανταπεξέλθει 100% στις αλλαγές που θέλεις να κάνεις. Εκεί λοιπόν έχεις δύο επιλογές: αγνοείς το πρόβλημα και συνεχίζεις να προσθέτεις χαρακτηριστικά με διάφορους ευφάνταστους τρόπους, προσπαθώντας να πείσεις τους πελάτες σου ότι έτσι δουλεύουν καλύτερα όλα – άσχετα αν καταλήγεις να κάνεις την εφαρμογή σου βαριά και δύσχρηστη. Διαφορετικά, παρατάς την εφαρμογή σου σε μια άκρη, παίρνεις χαρτί και μολύβι, ξανακάνεις όλη την ανάλυση σύμφωνα με τα νέα δεδομένα και έπειτα ξεκινάς το development από μηδενική βάση.
Αυτό προτίμησε να κάνει και η Microsoft. Και πολύ σοφά, άσχετα αν μας άλλαζε τις συνήθειες. Γιατί πολύ απλά έπρεπε να το κάνει. Μην ξεχνάμε πως πολλά features των Windows παρέμεναν ίδια σε εμφάνιση ή τρόπο λειτουργίας, ίσως ακόμη και από τα Windows 95, για να μην πω από τα Windows 3.0 του 1990.
Επέβαλε μαστίγιο και καρότο στην αγορά, κάνοντας τα Vista υπέροχα μεν για όποιον ξεκινούσε να μαθαίνει σήμερα την πληροφορική με τα νέα δεδομένα, τραγικά όμως δε για την τεράστια πλειοψηφία της «παλιάς σχολής» που δε μπορούσε να συντονιστεί τόσο εύκολα. Και η αγορά δεν της το συγχώρησε, γιατί τα νέα χαρακτηριστικά των Vista δεν ήταν και τόσο ικανά για να γείρουν τη ζυγαριά υπέρ της Microsoft. Και τότε άρχισε και πάλι τις μανούβρες, με σημαντικότερες τις παρακάτω κινήσεις:
- Έβγαλε το Service Pack 1. Και ξαφνικά τα Vista έγιναν πιο γρήγορα και σταθερά. Και η αγορά άρχισε να κλείνει το μάτι σιγά-σιγά στο νέο λειτουργικό, βάζοντας τέλος σταδιακά στη γκρίνια.
- Συνέχισε την καταπληκτική δουλειά με τους drivers μέσω του Windows Update. Θυμίζω εδώ πως τα Windows Vista ήταν το πρώτο λειτουργικό σύστημα για το οποίο, ήδη από την περίοδο του σχεδιασμού του, υπήρχε παράλληλη στενή συνεργασία με μεγάλους κατασκευαστές hardware για την ανάπτυξη συμβατών drivers, καθώς υπήρχαν μεγάλες αλλαγές στον πυρήνα του. Έτσι, με την κυκλοφορία των Vista, όχι απλά υπήρχε καλή διαθεσιμότητα σε drivers από τις τρίτες εταιρίες hardware, αλλά ενσωματώθηκε όλη αυτή η υποστήριξη και στο Windows Update, κάνοντας την εύρεση των drivers μετά από format, παιχνιδάκι.
- Άρχισε να λανσάρει υπογείως το ribbon, που πρωτοεμφανίστηκε στο Office 2007 και που προσωπικά τη θεωρώ μία από τις πιο πρωτοποριακές και χρηστικές τεχνολογίες της Microsoft. Σε σύντομο χρονικό διάστημα πολλοί τρίτοι κατασκευαστές, άρχισαν να ενσωματώνουν τη νέα αυτή τεχνολογία στο περιβάλλον εργασίας των προγραμμάτων τους, κάνοντας τους χρήστες να τη συνηθίζουν και να την αποδέχονται ολοένα και περισσότερο – σε τέτοιο μάλιστα βαθμό που το παλιό Office 2003 να μοιάζει πλέον δύσχρηστο και άσχημο.
Όμως το σατανικό τέρας της Microsoft, άρχισε να δείχνει τα πραγματικά του δόντια με την έλευση των Windows 7. Σας το λέω και να το θυμάστε: αν με τις διορθωτικές κινήσεις στα Windows Vista η Microsoft κέρδισε το στοίχημα, με τα Windows 7 είναι που θα τινάξει πλέον ολοκληρωτικά την μπάγκα στον αέρα. Και, μάλιστα, με το σπαθί της.
Τα Windows 7 κυκλοφόρησαν πριν λίγους μήνες σε έκδοση beta και διατέθηκαν δωρεάν για δοκιμή από το site της Microsoft. Όντας όμως σε έκδοση beta, δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα και κανείς από τους απλούς χρήστες, παρότι παρέχονταν δωρεάν. Τα συνηθισμένα δηλαδή: «που να κάνω format τώρα και δε θα δουλεύει τίποτα και πάλι θα έχουν αλλάξει τα πάντα και μια χαρά είμαι κι έτσι, κ.λπ., κ.λπ.».
Όμως τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς έτσι.
- Πρώτα απ’ όλα, τα Windows 7 είναι ουσιαστικά Windows Vista όσον αφορά τον πυρήνα τους. Και ναι, αυτό είναι καλό. Η Microsoft έκανε πολλές διορθώσεις στον ήδη σταθερό πυρήνα των Windows Vista με άμεσο αποτέλεσμα πρώτα απ’ όλα την δραματική αύξηση της ταχύτητας τους. Χαρακτηριστικό είναι πως τα ίδια μηχανήματα παίρνουν μεγαλύτερο rating στα Windows 7 απ’ ότι στα Vista.
- Τα Windows 7 είναι πιο όμορφα. Πολύ πιο όμορφα. Νομίζω ότι είναι το πιο όμορφο λειτουργικό που έχω δει ποτέ. Και αυτό, αν μη τι άλλο, αυξάνει άμεσα την παραγωγικότητα. Σκεφτείτε λίγο μόνο το πόσες ώρες περνάτε συνολικά μπροστά στον υπολογιστή σας κάθε μέρα και θα αναθεωρήσετε.
- Εκτός από πολύ όμορφα όμως, είναι και εξαιρετικά χρηστικά. Με προσεγμένες, έξυπνες αλλαγές στο περιβάλλον εργασίας, δεν ξενίζουν – υπό την προϋπόθεση ότι έχετε συνηθίσει ήδη το περιβάλλον των Windows Vista. Οι αλλαγές στο taskbar και στο desktop, για παράδειγμα, μόνο ευχάριστες μπορούν να χαρακτηριστούν.
- Δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τους drivers. Χρησιμοποιούν την τεράστια συλλογή που έχτισε τα τελευταία χρόνια η Microsoft στο Windows Update, βρίσκοντας αυτόματα όλες σας τις συσκευές. Αν δεν βρουν κάποια συσκευή αυτόματα, μπορείτε να κάνετε search από τον Device Manager στο Windows Update και στην απίθανη περίπτωση που δεν βρεθεί και εκεί ο driver, μπορείτε να εγκαταστήσετε χειροκίνητα την έκδοση που είχατε και στα Windows Vista. Ουδέν πρόβλημα. Πάντως μην σας φανεί περίεργο αν μέσω του Windows Update ξαναζωντανέψουν παλιές συσκευές σας που δεν έπαιζαν σε Vista. Σας το λέω υπεύθυνα, η υποστήριξη και μέσα από το Solution Center, είναι εκπληκτική.
- Επιπλέον, είναι πολύ σταθερά. Και η υποστήριξη των παλαιότερων εφαρμογών προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση, με το compatibility mode -όπου χρειάζεται- να ρυθμίζεται πλέον όχι μόνο μεταξύ των παλαιότερων διαφορετικών εκδόσεων Windows, αλλά και μεταξύ των service packs τους.
- Τα Windows 7 έχουν την πιο απλοποιημένη και γρήγορη εγκατάσταση που συναντήσατε ποτέ σε λειτουργικό Windows, ενώ παράλληλα η ταχύτητα στο boot έχει βελτιωθεί σε απίστευτο βαθμό.
- Η υποστήριξη των πολυπύρηνων επεξεργαστών είναι αναβαθμισμένη, όλες οι σύγχρονες εφαρμογές τρέχουν πολύ πιο γρήγορα, το πολύπαθο UAC είναι πλέον αυστηρό μόνον εκεί που πραγματικά χρειάζεται, χωρίς παρανοϊκές ειδοποιήσεις όπως στα Vista, ενώ αναβαθμισμένη υποστήριξη υπάρχει και για τις κάρτες γραφικών με το νέο WDDM 1.1. Α, και από σήμερα διατίθεται πλέον και ελληνικό language pack, μέσω του Windows Update, σε περίπτωση που θέλετε εξελληνισμένο περιβάλλον εργασίας.
Και αυτά είναι μόνο μερικά από τα εντυπωσιακά νέα χαρακτηριστικά των νέων Windows 7.
Στο παρελθόν είχα προβλέψει ότι το επόμενο λειτουργικό της Microsoft μετά τα Vista, θα είναι αμιγώς στα 64bit. Έπεσα έξω. Τα Windows 7 κυκλοφορούν τόσο σε build x86 όσο και σε x64. Φαίνεται πως οι σημαντικές αλλαγές στον πυρήνα και η συνολική αύξηση της ταχύτητας, επιτρέπουν, ακόμη και σε συστήματα με maximum 4 GB μνήμης στα 32bit, να αποδίδουν πολύ καλύτερα απ’ ότι με τα Windows Vista. Όντως, σε ένα διπλοπύρηνο Intel στα 2 GHz με μόλις 1 GB RAM τα Windows 7 λειτουργούν ιδιαίτερα ικανοποιητικά. Σε ένα laptop μου που τα χρησιμοποιώ όλο τον τελευταίο μήνα σε καθημερινή βάση, με 2 GHz επεξεργαστή και 4 GB RAM, πραγματικά δείχνουν τα δόντια τους. Σίγουρα πηγαίνουν πολύ πιο γρήγορα από τα Vista που είχα επί ένα χρόνο στο ίδιο μηχάνημα. Μη ρωτάτε το γιατί και το πώς. Η Microsoft, αποφάσισε προφανώς να κάνει πιο σοβαρή δουλειά στο λειτουργικό της, τώρα που η εξέλιξη γενικά στο hardware φαίνεται να φτάνει στα όρια της. Ευτυχώς. Είχαμε πραγματικά κουραστεί τόσα χρόνια με τον χορό των συνεχών ανούσιων αναβαθμίσεων σε hardware.
Αν μετά από όλα αυτά, απορείτε ακόμη και δεν πιστεύετε στα μάτια σας, ιδού η Ρόδος: κατεβάστε τα και δοκιμάστε τα – η Microsoft σας τα δίνει δωρεάν για έναν ολόκληρο χρόνο. Πλέον τα Windows 7 διατίθενται στην έκδοση RC (Release Candidate) η οποία ουσιαστικά αποτελεί την έκδοση RTM που θα δοθεί τον προσεχή Οκτώβριο στους OEMs, χωρίς τον debugging κώδικα που περιλαμβάνει αυτή τη στιγμή. Επομένως, πρόκειται ουσιαστικά για την σχεδόν τελική έκδοση, χωρίς πρακτικές αλλαγές μέχρι την επίσημη κυκλοφορία τους στα ράφια των καταστημάτων τα Χριστούγεννα του 2009.
Τα Windows 7, λοιπόν, ήρθαν για να μείνουν και αξίζουν την προσοχή μας. Προσωπικά, σας υπόσχομαι ότι πρόκειται, από όλες τις απόψεις, για την καλύτερη έκδοση Windows που είδατε ποτέ.
4 σχόλια: