21.10.09

Ο μέθυσος, η Έλενα και το τζιπ. Έγχρωμον.


Πολύ ωραία τα γράφει ο φίλος μου ο Σκύλος και μου φτιάχνει το κέφι πρωί-πρωί.

Ok, το άρθρο του είναι πριν από ένα μήνα, αλλά εδώ μιλάμε για κλασσικό έργο...


Ολοι Ελενα Ραπτη στις εκλογες, δαγκωτο!

Μη γελάτε, ρε μαλάκες. Διαβάστε τι γράφει η έγκριτη τζάμπα εφημερίδα "Σήμερα στη Θεσαλονίκη" στο φύλλο (και φτερό!) της περαζμένης Πέμπτης [οι αγκύλες δικές μου].

"Η καρδιά της Ελενας είναι γεμάτη αγάπη! "Για μένα υψηλή πολιτική είναι να παλεύω για να δίνονται λύσεις στα καθημερινά ανθρώπινα προβλήματα", δήλωσε πρόσφατα σε συνέντευξή της στην εφημερίδα μας η Ελενα Ράπτη. Κάποιοι μπορούν να πουν ότι είναι λόγια του αέρα ενόψει και των επικείμενων εκλογών [φωτχιά να πέσει να τους κάπσει τους κακοηθέστατοι!]. Η στήλη, ωστόσο, θα σας αποκαλύψει δύο "ανθρώπινες ιστορίες" που δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας. Ηταν ένα κρύο βράδι στη Θεσσαλονίκη, πριν μερικά χρόνια. Εριχνε χιονόνερο. Μια μάνα είχε πάει στην TV 100. Τουρτούριζε και στην αγκαλιά της έσφιγγε τα δυο ανήλικα παιδιά της. [εδώ μπαίνουν τα βγιολιά] "Ο άνδρας μου είναι μέθυσος και μας δέρνει. Φύγαμε απο το σπίτι για να γλιτώσουμε. Βρείτε μας κάπου να μείνουμε απόψε. Πεινάμε και θα ξεπαγιάσουμε", παρακάλεσε τους δημοσιογράφους [εννοεί τους νεωκόρους που λιβανίζουν τον ατσαλάκωτο]. Εκείνοι τηλεφώνησαν στην τότε αντιδήμαρχο κοινωνικής πολιτικής. "Πάρτε τηλέφωνο τη Δευτέρα στον...τάδε", ήταν η απάντησή της. "Μα είναι Παρασκευή", επέμειναν οι δημοσιογράφοι, αλλά μάταια [εδώ διακρίνουμε λεπτή νότα αντιπολίτευσης προς τη δημοτική αρχή]. Τότε, τηλεφώνησαν στην Ελενα [τι θα πεί "ποιά Ελενα; Μία είναι η Ελενα. Σε ποια θα τηλεφωνούσαν στην Ακρίτα, ή στη Ναθαναήλ;]. Εκείνη διασκέδαζε σε κάποιο μαγαζί της πόλης. Δεν πέρασε μισή ώρα, και σε λίγο έφτασε με ένα στρατιωτικό τζιπάκι, που οδηγούσε ένας στρατιώτης του Γ' ΣΣ. Παρέλαβε τη μάνα και τα παιδιά και τα πήγε σε έναν ξενώνα".

Το άρθρο υπογράφει κάπχοια "Μαντώ", μάλλον όχι η τραγουδίστρια.

Είδατε τώρα ρε κουμούνια, αλήτες, αναρχοφασίστες, εαμοβούλγαροι, ανθέλληνες τι πρέπει να ψηφίσουμε; Αντε μπράβο!