tag:blogger.com,1999:blog-5078857305309759005.post4201175970805366718..comments2010-05-15T19:56:36.858+03:00Konstantinoshttp://www.blogger.com/profile/04213508298278239402noreply@blogger.comBlogger3125tag:blogger.com,1999:blog-5078857305309759005.post-61789431391037338662010-05-15T19:56:36.851+03:002010-05-15T19:56:36.851+03:00Συγνωμη, αλλα θα συμφωνησω με τoν Jimy. Εχει απολυτο δικιο σε οσα λεει και με εκφραζει απολυτα.<br />Ερωτηση : Γιατι πρεπει ολοι να στρεφονται κατα της εκκλησιας, να πιανονται απο καθε λεξουλα που νομιζουν οτι ειναι αστοχη και να την κατακρινουν ασυστολα ? <br />Ωστοσο μολις ολοι αυτοι μιλησουν με μερικους αξιολογους κληρικους ( πχ πατηρ Βασιλειος Τσιμούρης, Μητροπολιτης Μεσογειας Νικολαος κτλ )παθαινουν την πλακα τους ! Εντελως πληροφοριακα η Εκκλησια δεν ειναι γεματη απο αμορφωτους παππαδες που μιλανε μονο για τα καζανια της κολασης και για την &quot;πονηρη&quot; νεολαια αλλα μαλλον το αντιθετο... Σορρυ για το ξεσπασμα απλα με εκνευριζουν οι αψαχτοι που μιλανε χωρις να ξερουν...Ελευθεριαhttp://www.blogger.com/profile/15784424797373027700noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5078857305309759005.post-75343790874949257992009-12-29T19:06:39.495+02:002009-12-29T19:06:39.495+02:00Ο μισογυνισμός της Εκκλησίας, όπου η γυναίκα όχι μόνο είναι κατώτερη από τον άνδρα ( ο οποίος είναι η «κεφαλή» της) αλλά και όργανο ηδονής, άρα όργανο του Σατανά, δεν χρήζει ιδιαίτερης θεμελίωσης. Είναι φανερός από τις ίδιες τις πράξεις της ορθόδοξης εκκλησίας μας. Οι αρχιμανδρίτες, μητροπολίτες, αρχιεπίσκοποι, δηλ τα ανώτερα στελέχη της, δεν παντρεύονται και δεν έχουν σχέσεις με γυναίκες (θεωρητικά) για να μην δώσουν την ευκαιρία στο διάβολο να τους παρασύρει στην Κόλαση. Οι γυναίκες επίσης δεν γίνονται ιερείς και θεωρούνται ακόμα «μολυσμένες» όταν έχουν περίοδο. Το «η γυνή να φοβείται τον άνδρα» λέγεται ακόμα στις τελετές του γάμου.<br />Το πώς διαμορφώθηκε και επικράτησε αυτή η ιδεολογία είναι θέμα των ιστορικών και των κοινωνιολόγων να το διερευνήσουν. Σήμερα περισσότερο ενδιαφέρον φαίνεται να έχουν δύο άλλα ερωτήματα:<br />Α) Συμφωνούμε με αυτή τη στάση;<br />Η απάντηση δεν είναι ίδια για όλους. <br />Είναι προφανές ότι πολλοί συμππολίτες μας, να μην πω η συντριπτική πλειοψηφία των αρρένων, συμφωνεί και συμπεριφέρεται ανάλογα, άλλοτε πιο κομψά και ευγενικά, όπου η γυναίκα θεωρείται συνεργάτης μας, αλλά εμείς έχουμε τον πρώτο λόγο. Σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία όπως εξακολουθεί να είναι η δική μας, αυτό φαίνεται «φυσικό», παρα την τάση για ισότητα και την νομοθετική της κατοχύρωση.<br />Β) Το δεύτερο και πιο σημαντικό είναι, γι αυτούς φυσικά που απορρίπτουν αυτόν τον μισογυνισμό, κατά πόσο αυτό μπορεί να αλλάξει στα πλαίσια της ίδιας της εκκλησίας και της ιδεολογίας της, και με ποιο τρόπο.<br />Η συλλογή αποσπασμάτων από τις επιστολές του Παύλου είναι ενδιαφέρουσα αλλά καλόν είναι να βλέπουμε αυτά τα αποσπάσματα στη «συνάφειά» τους με το όλο κείμενο της επιστολής, με την εποχή που γράφτηκαν και τις ανάγκες που υπηρετούσαν (όπως επιχειρεί να κάνει ο Jimi) για να αποφύγουμε τον «αναχρονισμό». Μερικές φορές αυτά που σήμερα φαίνονται απαράδεκτα, μπορεί για την εποχή τους <br />να ήταν πολύ «προοδευτικά».Αδιορθωτοςhttp://www.blogger.com/profile/03991804721242866274noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5078857305309759005.post-55369145131670812912009-12-12T00:43:42.358+02:002009-12-12T00:43:42.358+02:00Πραγματικά θέμα-φωτιά Κωνσταντίνε! Τρέχα-γύρευε... Τόσα και τόσα έχουν ειπωθεί, ακραία και από τους μεν και από τους δε. Ως συνήθως, η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Εξηγούμαι:<br /><br />Η αναντίρρητη αλήθεια είναι ότι οι τάσεις υποβάθμισης της γυναίκας ΔΕΝ ΕΛΕΙΨΑΝ ΠΟΤΕ από το χριστιανικό χώρο, καθώς συχνά αυτή (η γυναίκα) συνδεόταν, κυρίως από ακραίους ασκητικούς κύκλους που καταδικάστηκαν από την Εκκλησία, με το κακό και την αμαρτία. Στη ζωή της πρώτης εκκλησίας πέρασε ως ένα βαθμό η υποταγή της γυναίκας στον άνδρα, &quot;κληρονομιά&quot; του ιουδαϊκού (καθημερινή προσευχή του Ιουδαίου ανέφερε: «Ευλογημένος ο Θεός που δε με έπλασε ούτε ειδωλολάτρη, ούτε γυναίκα, ούτε αμαθή»!) και ελληνορωμαϊκού κόσμου. Κάτι τέτοιο βέβαια ΔΕ ΣΥΜΦΩΝΟΥΣΕ με τη θεολογία της.<br /><br />Σχετικά με τις επιστολές του Παύλου (που αποτελούν συνήθως -όπως και εδώ- το μήλον της έριδος):<br /><br />Παρά το ότι ιερείς και θεολόγοι διατείνονται (μετά περίσσιου φανατισμού πολλές φορές) ότι ο Παύλος είπε το &quot;ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ έλλην, ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος, ουκ ένι άρσεν και θήλυ. Πάντες γαρ υμείς εις εστε εν Χριστώ Ιησού&quot; -και βεβαίως πρόκειται για ριζοσπαστικότατη φράση, δεδομένης της εποχής που ζούσε ο απόστολος και της επικρατούσας κοινωνικής κατάστασης- εθελοτυφλούν εμπρός στο γεγονός ότι σε πολλά σημεία ο λόγος του Παύλου φαίνεται να αντιφάσκει οφθαλμοφανέστατα με τούτη τη ρήση (όπως τα παραδείγματα που αναφέρονται στην ανάρτηση). Τι συμβαίνει λοιπόν; Δεν είναι παράλογο να λέει αυτά τα πράγματα ο Παύλος, τη στιγμή που αρκετές γυναίκες βρίσκονται γύρω του ως συνεργάτιδες (όπως η Λυδία, η Φοίβη, η Πρίσκιλλα), τις οποίες μνημονεύει και ευχαριστεί;<br /><br />Προκειμένου να δώσουμε απαντήσεις σε τέτοια ερωτήματα, πρέπει να μελετήσουμε 2 πράγματα και όχι να μείνουμε πλατσουρίζοντας στην επιφάνεια: α) την ευρύτερη συνάφεια του κειμένου και β) την κοινωνική/πολιτική κατάσταση της εποχής, κατά την οποία ειπώθηκε η ρήση ή γράφτηκε το κείμενο. Μετά από (προκομένη) μελέτη των α) και β), καταλήγουμε στα εξής συμπεράσματα:<br /><br />α) Ο Παύλος προσπαθούσε συχνά να προσαρμόσει τα λεγόμενά του στην κοινωνικοπολιτιστική κατάσταση της εποχής του και πολλές φορές ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗΚΕ με τα δεδομένα που επικρατούσαν, προσεταιριζόμενος ήθη και έθιμα του ιουδαιο-ελληνιστικού κόσμου (παράλληλα προσπαθούσε να βοηθήσει τις νεογέννητες εκκλησιαστικές κοινότητες, που αντιμετώπιζαν αρκετά προβλήματα)<br /><br />β) Όσον αφορά την Α&#39; προς Κορινθίους (όπου υπάρχουν πολλά παραδείγματα τέτοιων εκφράσεων), η επιστολή αυτή είχε συγκεκριμένο σκοπό που γράφτηκε, και αυτός ήταν να βοηθήσει στην επίλυση ζητημάτων λειτουργικής και πρακτικής φύσης που προέκυψαν στη νεοσύστατη εκκλησία της Κορίνθου, ένα από τα οποία ήταν η αταξία που δημιουργούνταν πολλές φορές στις τελετές, λόγω της άτακτης συμμετοχής μερικών γυναικών, που είχαν διάφορα χαρίσματα (ψαλτικό, προφητικό, διδακτικό, γλωσσολαλιάς κ.ο.κ.). Αυτό ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ πως ό,τι γράφεται στην Κ. Διαθήκη, ξέχωρα από την υπόλοιπη συνάφεια, έχει αιώνια ισχύ ή εφαρμόζεται παντού και πάντοτε! Ο Παύλος έστειλε μια επιστολή σε συγκεκριμένη εκκλησία, για συγκεκριμένο λόγο.<br /><br />γ) ΠΑΡΟΜΟΙΩΣ, στην Α&#39; προς Τιμόθεον επιστολή επιπλήττει κάποιες πλούσιες γυναίκες, που με πολυτελή ενδύματα, φορώντας κοσμήματα αλλά κυρίως δείχνοντας ασέβεια με ομιλίες γίνονταν ενοχλητικές κατά την ώρα της ακολουθίας.<br /><br />Με άλλα λόγια, ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ αυτές οι επιπλήξεις του Παύλου δεν πρέπει να γενικευθούν (τώρα αν αμέτρητοι ιερείς και θεολόγοι, ακόμα και Πατέρες, έκτοτε βρήκαν &quot;πάτημα&quot; στις παύλειες εκφράσεις, αποκόπτοντάς τις από τη συνάφειά τους, προκειμένου να δικαιολογήσουν το μισογυνισμό τους ή να υποστηρίξουν οποιαδήποτε μορφή ανισότητας, αυτό ασφαλώς και είναι ένα τεράστιο ΛΑΘΟΣ και η επίσημη Εκκλησία το καταδικάζει - όχι πάντα δυστυχώς, αλλά συνήθως το κάνει!). Η ερμηνεία της Κ. Διαθήκης δε γίνεται ποτέ κατά γράμμα - αυτό είναι συνήθεια άλλων... &quot;χριστιανικών&quot; δογμάτων/ομάδων/αιρέσεων/whatever...<br /><br />Χωρίς φανατισμούς και βλακώδεις δογματισμούς, ελπίζω να συνέβαλα έστω και ελάχιστα στην επεξεργασία του θέματος.<br /><br />Φιλικάαααα<br />JimiJimihttp://www.blogger.com/profile/04454738139672873982noreply@blogger.com